Giriş

Günümüz PC’lerinin performansını arttırmak istediğimizde, bir sistemi oluşturan parçaların aynı seviyede yükseltilmesi bize maksimum performansı sunacaktır. Performans seviyesini en üst seviyeye getirebilmek için, bir sistemde herhangi bir şekilde darboğaz yaratacak elemanların bu sistemden çıkarılması gerekiyor.

Şu anda hat safhada kritik olmamakla birlikte, günümüzün üst seviye PC’lerinin  hemen hemen hepsinde kullanılan geleneksel SDRAM’ler, sistem performansında bir darboğaz yaratıyor. İşlemci ve Grafik teknolojisi, kuşkusuz bellek teknolojisinden daha hızlı ilerliyor ve bellek teknolojisinin bir yerde tıkanıp kalması, genel sistem performansının işleyişinde bir darboğaz yaratıyor. Hem Intel, hem de AMD bunun farkına vardı ve günümüz PC’lerinin daha verimli işleyebilmesi ve belleklerin bir darboğaz yaratmaması için daha hızlı, daha güçlü bir bellek teknolojisinin gerektiğinde hem fikirler. Doğal olarak biz de bunun farkındayız.

Yakın Geleceğin standart bellek teknolojisini belirleyecek iki aday var :
1. AMD ve VIA’nın en büyük destekçisi olduğu DDR-SDRAM
2- Intel’in desteklediği ve i8XX ( i815 hariç ) serisi çipsetlerinin desteklediği RAMBUS teknolojisi.

Bu yazımızda, bu bellek teknolojilerini birbirlerine göre avantajlarında ve dezavantajlarından bahsedip, hangisinin gelecek bellek teknolojisi olacağı hakkında tahminler yapacağız. Şu anda ortada kesin bir şey yok. Ama bilmemiz gereken şey, iki teknolojinin de  her an için standart olabilme yolunda ilerlediğini ve şu anda bazı hususların karışık olduğu. Bunların hepsinden bahsetmeye çalışacağız.

Biraz Geçmişi Hatırlayalım 

Fazla uzun olmayan bir süre önce, 486 işlemciler zamanından beri, sistem veri yolu hızı, hızlanan işlemciler karşısında sürekli geri kalmaya başladı. O vakitlerde, Intel, işlemcilerini sadece 33-50 Mhz hızlarında üretebiliyordu. O günün şartlarına göre daha yukarı çıkılamadı, ama fazla çözüm gecikmedi : sistem veriyolu çarpanı.  486 DX2/50s ve 486 DX2/66S işlemcileri, Intel’in sistem veri yolu çarpanı sistemini uyguladığı ilk işlemcilerdi. 486 DX2/66s işlemcisinin sitem veri yolu hızı 33 Mhz idi, ama 66 Mhz hızda çalışabilmek için 2.0X çarpanı uygulandı.

Bu yöntem kabul edilebilir bir yöntemdi, ama bazı tartışmaları beraberinde getirdi. Bir çok yönetici Intel’in sistem veri yolu çarpanını uyguladığı 33 Mhz sistem veriyolu hızının ( 2.0X ile efektif olarak 66 Mhz gibi performans gösteriyor ) 33 Mhz’lik bir işlemci kadar performanslı olmayacağında hem fikirdi. Fakat zaman ile bu kişiler yanıldı, ve 486 DX2/66 işlemcisi, 486 DX/33 işlemcisinde hızlıydı. Dolayısı ile, Intel ve diğer işlemci üreticilerinin sistem veri yolu çarpanı ile işlerine devam etmeleri sağlanmış oldu. Ama çarpan sayısı arttıkça performanstan tam verim sağlanamıyordu. 486 DX4/100 ( Gerçekte DX3/100 olacak : 33Mhz X 3.0x ) gibi bir işlemcinin, sadece 100 Mhz’de ( Çarpan sistemi uygulanmamış ) çalışan bir işlemciden yavaş olacağı Intel’de kabul etti. Lafı fazla uzatmadan, sonuç olarak, işlemci hızları sürekli artarken, sistem veri yolu hızı gibi diğer önemli etmenler eş değerde artış göstermedi ve günümüz sistemlerinde yavaş bellek, bir nevi performans frenlemesine sebep oldu

Sayfalar: 1 2 3 4 5

Sonraki Sayfa: Tespitlerimiz

1 - Sorunun Tanımı2 - Tespitlerimiz3 - Çözüm4 - Sonuç