Aslında BenQ DC X725 modelini inceleyecektik. Son derece ince yapısı ve şık deri kılıfına kadar oldukça hoş bir makine olan X725'in ince pilini birisi sakız sanıp çiğnemiş olmalı ki paketten çıkmadı. Kendisinden iri kalem pillerle de çalışmayacağından, Mascom'un bize bir BenQ DC C740 gönderme teklifini kabul ettik. Hemen ertesi gün de objektifinde "Pentax" yazan siyah bir kutu elimize geçti: BenQ'nun "Compact & Classical" (Kompakt ve Klasik) serisinden DC C740.

Yapı ve özellikler

BenQ'nun bol miktarda dijital fotograf makinesi modeli var. C740'ın da içinde bulunduğu aileye bakarsak aslında tasarımda benzeşen, özellikte farklı olan modeller gözümüze çarpıyor. x40 model numaralı olanlar birbirleriyle aynı görünüyorlar; C640 ile C740 arasında özelliklere girmediğiniz sürece pek belirgin görüntü farkı yok mesela. Model numarasının ilk rakamı, çözünürlük değerini megapiksel cinsinden dışavuruyor. C740 7 Megapiksel, C640 6 Megapiksel, yeni C840 ise 8 Megapiksel çözünürlüğünde fotğraflar çekebiliyor. Özellikler listesi biraz kabarıkça; bunların ne C740'ı ne kadar ileri çıkardığını yazıda inceleyeceğiz.

BenQ DC C740 kısa özellik listesi

DC C740'ın ürün sayfasındaki özellik listesi bu bağlantıda. Paket içeriği ise aşağıdakilerden oluşuyor:

• BenQ DC C740 kamera
• Kullanıcı kılavuzu
• USB kablosu
• 2xAA pil
• Bileklik
• Yazılım CD'si
• Kılıf
• AV kablosu
• Garanti belgesi

Paket içeriğinde bir SD kart yok. DC C740'ın kendi 9 MB belleği var ama bu bellek tabii ki yetersiz; en yüksek çözünürlükte iki fotoğraf saklayabiliyor. Kullanım kılavuzunda Türkçe seçeneği de var ancak biraz zayıf kalmış. Özelliklerin kullanımı ve fotografçılık ipuçları içeren biraz daha kapsamlı bir kullanım kılavuzu hazırlanabilirmiş; kameranın menüleri de biraz karmaşık olduğundan kullanıma alışmak biraz zaman alabiliyor.

Kamera bizim A550 ile hemen hemen aynı boyda. Resimde sol taraftaki alan kaymayan yumuşak bir malzemeyle kaplanmış. Kullanışlılığı artırabilir ama görüntüsü sanki kamerayı biraz "yaşlandırmış". Renk mat siyah ve kasanın malzeme kalitesi iyi görünüyor. Ön yüzde flaş, yardımcı ışık, mikrofon ve öbjektifi görüyorsunuz.

BenQ kameranın özellikleri arasında Pentax'tan gelen bu optiği en başta sayıyor. Malzeme kalitesi yüksek tutulmaya çalışılmış.

DC C740'ın yan tarafında USB girişi var. USB girişi daha çok küçük aygıtlarda rastlanan cinsten. Elinizdeki başka bir aygıtın kablosuyla kullanamayabilirsiniz. Burası aynı zamanda AV çıkışın alındığı nokta. Plastik "tıpa" kablonun takılmasını güçleştirebiliyor. Resimde iki tane AA boyutunda kalem pille kalınlığını karşılaştırabilirsiniz.

Kameranın arkasında 2.5" boyutundaki LTPS LCD ekran görülüyor. Optik vizör yok; bazıları hala optik vizör tercih ediyor ama BenQ gerek görmemiş. Ayar düğmeleri sağ tarafta, ayrıca küçük bir durum ışığı da bunların arasına konumlandırılmış.

Ekran modern bir kameraya yakışır şekilde 2.5" büyüklüğünde bir LTPS LCD. LTPS'nin açılımı Low Temperature PolySilicon; bu teknik geleneksel LCD ekranların yarısı kalınlığında, daha da önemlisi az güç tüketen ekranlara olanak sağlıyor. Ekran büyüklüğünün yanında kalitesini ve parlaklığını beğendik; bizim A550'yi döver. :)

Üst yüzde hoparlör, açma-kapama düğmesi ve deklanşör var. En sağda ise bilekliği takmak için yuva gözüküyor. Sol üst taraftaki iz, kutudan çıktığı sırada üstünde bulunan etiketlerden birinin yapışkanı. Kolayca temizleniyor ama satış sırasında bile olsa bunlar fazla "yapışkan".

Alt yüzde pil yuvası ve tripod soketi yeralıyor. Tripod soketinin yeri, makine tripod üzerindeyken pil ve SD bellek kartı değişimini engelliyor. DC C740 nedense bizim tripod plaketinde kayıp dönme eğilimi gösterdi; tripod yuvasına sıkıca oturduğuna kanaat getirdikten sonra daha fazla güç uygulamaktan da kaçındık.

SD bellek kartı da pillerin yanına oturuyor. SD kartın takma yönünü belirten bir ibare yok. Resimde gördüğünüz gibi takacaksınız. Bu arada, resimdeki bellek kartı DC C740 ile gelmiyor, bizim alet-edevat kutularının birinden çıktı şans eseri, taktık.

Deri kılıf da bu. Kırmızı (ya da vişne çürüğü) renk biraz tuhaf olmuş gibi geldi ama kişisel beğeninize göre karar verin.

Objektif açıkken de fazla uzamıyor. Karşılaştırmak gerekirse yine bizim A550'nin objektifinin yarısı kadar.

Menüler ve özellikler-yakın bakış

DC C740'ın kullanım kılavuzu menülerin adı ve kısa açıklamalarından ibaret; 25 sayfa civarında. Bu nedenle makineyi kullanmayı öğrenmek biraz daha zaman istiyor. İlk anda göze çarpmayan bazı eğlenceli özellikleri ise öğrendikten sonra kullanmaya başlıyorsunuz.

Açılış için üstteki güç düğmesine basılı tutmak gerekiyor. Parmağınızı bastırdığınız andan itibaren çekime hazır olması 3 saniyeden biraz fazla sürüyor. Uzun diyemeyiz ama kısa da değil. 1 saniyede açılan makineyle üç saniyede açılan makinenin farkı, internette bir yerdeki ifadeyle "milyon dolarlık UFO fotografını başkasının çekmesi". UFO diye bir şey var mı yok mu, orasını karıştırmayalım. :) Açılıştan sonraysa gayet hızlı. Özellikle yakınlaştırma işlevi neredeyse hiç zaman almıyor.

Açılışta, kapatırken en son hangi moddaysanız onunla açılıyor. Sol üst köşedeki "P" harfine bakılırsa biz bu fotoğrafı çekmeden en son "Program" adlı modda kapatmışız. Ekrandaki bilgiler yeterli, ancak çekim esnasında olmasa bile çekilmiş fotoğrafları görüntüleme modunda bir de histogram iyi giderdi. Bir fotoğrafı çektikten sonra histograma bakarak parlak ya da karanlık olma durumuna göre daha düzgün ayar yapabiliyorsunuz; örneğin poz telafisini artırmanız gerektiğini kestirip tekrar çekiyorsunuz. Histogramsız biraz göz kararı oluyor. Sağ altta dört adımlı pil göstergesi var. Taktığınız pilin tipine göre kurulum ekranında ufak bir ayar yapmanızı istiyor; pilin alkalin mi yoksa NiMH mi olduğunu belirtiyorsunuz. İç yapıyı bilmiyoruz ama büyük olasılıkla bu pilin voltajı için bir referans alma amacı taşıyor. Pil göstergesi, kullanıldıkça düşen pil voltajından kapasite tahmini yapıyor olmalı; tipik olarak alkalin pillerin voltajı 1.5 V, NiMH olanların ise 1.2 V.

"Mode" tuşuna basarak ulaştığınız 14 tane öntanımlı çekim modu var. Sol üstteki "P" modu daha çok manuel ayar olanağı sağlıyor. Çeşitli modlarda çekilmiş fotoğrafları örnek olarak sunacağız; şimdilik manuel ayar modundan sonrakileri sol üstten sağ alta doğru sayıp açıklayalım:

• Film. Bir kamera olarak gösterilen bu mod hareketli video yakalamaya yarıyor. Videolar AVI olarak kaydediliyor. Kayıt sırasında optik büyütme/küçültmeyi kullanma olanağınız var. Bellek kartı bitene kadar kesintisiz kayıt da yapabiliyor.
• Ses kayıt: Anlaşılacağı üzere, ses kaydediyor. Diğer kameralar gibi bundan da çok fazlasını beklemeyin, ama iş görür.
• Gün batımı: Kırmızı renk bileşeniyle oynayarak daha "canlı" gün batımı fotoğrafları yakalamaya yardım ediyor.
• Arkaplan ışığı: Parlak bir arkaplan önündeki objeleri veya canlıları çekmek için ölçmeyi (metrajı) değiştiriyor. Böylece düzgün çıkmış bir arkaplan önünde çekmek istediğiniz cismin veya canlının karanlık kalmasını engellemeye çalışıyor.
• Shake-Free: Elinizin titremesinden kaynaklanan bulanıklığı önlemeye çalışıyor. Görüldüğü kadarıyla da bunu pozu iyice kısa tutarak ve/veya ISO'yu yükselterek yapıyor; :) Daha üst modellerde gördüğünüz donanım tabanlı (optik) Image Stabilization ile aynı şey değil.
• Yatay: "Landscape"in yanlış bir çevirisi olan bu mod, geniş açılı manzara görüntüleri için.
• Yüksek ISO portresi: Arkaplanın aydınlık olduğu bir ortamda insanları çekmek için ISO'yu yüksek tutuyor. Normalde 400'e kadar seçilebilen ISO bu modda "1000" olarak görünüyor. Çektiğiniz resmin "kumlu" çıkma olasılığı da artıyor.
• Kar: Karlı bir manzarayı çekerken ortaya çıkan renk kaymalarını azaltmaya yardım eden bu mod aynı zamanda plaj resimleri için de geçerli.
• Havai fişek: Pozlama süresini uzatarak havai fişek patlamaları gibi fotoğrafları çekmeyi sağlıyor.
• Gece manzarası: Karanlık bir arkaplanı, önündeki objeyle birlikte düzgün çekmek için gerekli ayarların saklandığı mod.
• Çocuk: Çocuk (ve hayvanlar) gibi hareket halindeki canlıların görüntülerini yakalamak için.
• Gıda: Renkleri, daha doğrusu doygunluk (saturation) değerini değiştirerek daha canlı yiyecek fotoğrafları çekiyor.
• Bina: Binalar gibi büyük ve arkaplanı yüzünden bulanıklaşmaya müsait fotoğrafları çekerken, cismin kenarlarını daha belirgin hale getirmeyi amaçlıyor.
• Metin: Yazılı kağıtları kaydetmek için siyah-beyaz kontrastını artırıyor. Böylece kendi çapında bir "scanner" niyetine de kullanabiliyorsunuz. Flaşı açmayın. :)

"Menu" tuşuna basarak ayar menüsüne giriyorsunuz. Program modunda bu ayarların hepsine ulaşabiliyorsunuz, diğer modlarda ise duruma göre bazı seçenekler kapalı oluyor. Yine bunları kısaca anlatıp geçelim, ileride dikkat çekici olanlarından daha ayrıntılı bahsedeceğiz.

• Çözünürlük: Fotograf kayıt çözünürlüğünü seçtiğiniz yer. VGA, 1, 3, 5 ve 7 Megapiksel ile 3:4 ya da 16:9 ekran kenar oranı arasında tercih yapabiliyorsunuz.
• Kalite: Çekilen fotoğrafın JPEG sıkıştırması sırasındaki kalite seçimi. Yüksek kalitede kaplanan alan artıyor.
• Metraj: Fotoğraf çekilirken aydınlık-karanlık durumuna göre pozlama sırasında resmin neresinin dikkate alınacağını seçiyorsunuz. Merkez, çoklu ve nokta seçenekleri var.
• Beyaz denge: Çekimin yapıldığı ortamdaki ışıklandırmaya göre beyaz dengesi. Daha açık haliyle, örneğin gün ışığı ve floresan ışık altında makinenin saptadığı beyaz renkler farklı görünebilir. Burada otomatik, gün ışığı, bulutlu, tungsten, floresan (yüksek), floresan (düşük) ve SH1 seçenekleriniz var. SH1, özel beyaz dengesi. Bulunduğunuz ortamda beyaz kabul edilmesini istediğiniz bir yüzeye, örneğin bir kağıda doğrultup sabitliyorsunuz.
• ISO: Otomatik, 50, 100, 200 ve 400 seçenekleri var.
• Poz: Poz telafisi; çektiğiniz fotoğraf karanlık çıkmışsa bunu artırabilir, aydınlık çıkmışsa azaltabilirsiniz. (Yaklaşık) 0.3 EV adımlarla -2.0 EV ile +2.0 EV arasında değiştirilebiliyor.
• Zamanlayıcı: Fotoğraf çekme zamanlaması. Deklanşöre basıldıktan 2, 10 ve 12 saniye sonra çekim yapabiliyor, arka arkaya iki poz çekebiliyor, ya da sürekli çekime geçebiliyorsunuz. Sürekli çekimde sadece ilk çekimde (yapay) deklanşör sesi geliyor, sonrakilerde makineden gelen ufak tıkırtıları dinlerseniz anlayabiliyorsunuz. Seri çekim hız değeri verilmemiş, ama "dandik" SD kart ve tam çözünürlükte iki saniyede bir resme kadar uzadı.
• AEB: Auto-Exposure-Bracketing. Editörün yol arkadaşı. :) Deklanşöre bir kere basınca -0.3 EV, 0 EV ve +0.3 EV olarak üç fotoğrafı otomatik olarak çekiyor. Böylece fazla karanlık/fazla aydınlık resim olasılığına karşı teker teker poz telafisi ayarı yapma zahmetinden kurtarıyor.
• Belirtme: Ekranın ortasında bir kare ve dikey/yatay insan gövdesini kapsayan bir bölgeyi belirginleştiriyor.
• Netlik: Daha yumuşak veya sert kenarlar için.
• Efekt: Sepya, negatif, siyah-beyaz ve üç ana renk için ayrı ayrı fotoğraf efektleri veriyor. Bu özelliği çekim sırasında kullanabildiğiniz gibi, kaydedilmiş resme de uygulayabiliyorsunuz.
• Tarih pulu: Tuhaf çevirinin arkasında fotograflara tarih atma özelliği var.
• Dijital yak. (yakınlaştırma): Dijital yakınlaştırmayı (büyütme, zoom) açıyor. Bu kapalıyken sadece optik yakınlaştırmanız var. Gerçi, fotografı ne hale getirdiğini düşünürsek dijital yakınlaştırmayı uç koşullar dışında zaten kullanmak istemeyebilirsiniz.
• Kur: Makinenin sistem ayarları. Buradan yapabileceğiniz ayarlar:
  • Sesler. Deklanşör veya tuş sesi gibileri
  • Oto gözat: Çektiğiniz fotoğrafın, çekim sonrasında ne kadar süreyle ekranda kalacağını belirlemek.
  • Güç tasarrufu: Otomatik kapanma veya objektifi içeri çekme.
  • Tarih ve saat: Zaman ayarı.
  • Dil: Menü dili. Türkçe var.
  • Dosya no: Kaydedilen resimlerin dosya isim ve numaraları.
  • TV çıkışı: PAL/NTSC arasında seçim
  • USB: USB'den nereye bağlayacağınız; bilgisayara veya yazıcıya doğrudan bağlama seçeneği.
  • Giriş resmi: Öntanımlı resim seçebileceğiniz gibi, kendi çektiğiniz bir fotoğrafı da açılışta karşılama olarak kullanabiliyorsunuz.
  • Biçim: Aman dikkat. :) Bu seçeneğin İngilizce orijinali "format"; bellek kartınızı biçimlendirmeye yarıyor. Bu arada resimler de gidiyor tabii…
  • Pil tipi: Koyduğunuz pilin alkalin mi (1.5 V) yoksa NiMH (1.2 V) şarj edilebilir pil mi olduğunu söylüyorsunuz.
  • Tümünü sıfırla: Fabrika ayarları.

Menü seçenekleri oldukça kabarık, ancak kullanımı pek kolay sayılmaz. Sık sık ayar yapmak için menüde gezintiye çıkmanız gerekiyor. Oysa çok kullanılan bazı ayarları doğrudan çekim modunda düğmelere atayabilirlermiş.

Kaydedilen resimleri farklı şekillderde görüntülemek ve aktarmak yanında, üzerlerinde sınırlı da olsa oynamalar yapabiliyorsunuz.

• Slayt gösterisi: Resim yenilenme efektleri, resim gösterme süresi gibi ayarlarla DC C740'ın ekranında slayt gösterisi izleyebiliyorsunuz. Müzik de çalıyor ama bu hoparlörle pek verimli değil elbette… :)
• Sepya, siyah/beyaz, mozaik gibi efektleri kaydedilmiş resimlere uygulayabiliyorsunuz.
• Resmi yeniden boyutlandırabiliyorsunuz. Burada çözünürlük sınırı var; bir fotoğrafı -doğal olarak- çekildiği çözünürlüğün üstüne çıkaramıyorsunuz. Yani 3 Megapiksel olarak kaydetmişseniz, 1 Megapiksel yapabiliyorsunuz, ama 5 veya 7 Megapiksel yapamıyorsunuz.
• Sesli not ekleyebiliyorsunuz.
• Giriş resmi olarak atayabiliyorsunuz.
• Bu menüde değil ama görüntülerken resme yaklaştığınızda, resmin görünen kısmı dışındaki alanı kırpma seçeneği çıkıyor.

Çekim modlarından "Program" altında ilginç şeyler var. Bu moda gelindiğinde, makinenin sağ tarafındaki kontrol düğmelerinden "ASM" adlı olanı, neredeyse tamamen manuel ayar yapmak üzere modu değiştiriyor. ASM'nin etkinleştirdiği modlar sırasıyla Aperture priority, Shutter priority ve Manual. Türkçeleri sırasıyla diyafram öncelikli, enstantane öncelikli ve elle ayar. Diyafram öncelikli modda siz diyaframı ayarlıyorsunuz, sizin yaptığınız ayara göre uygun ışıklamayı sağlamak için makine enstantaneyi ayarlıyor. Fotografın "derinliği" üzerinde etkili oluyor. Enstantane tam tersi; makine sizin enstantane hızınıza göre diyaframı kendisi ayarlıyor. Bu da hızlı hareket eden cisimleri yakalamak için kullanılıyor. Elle ayarda ise her ikisi de sizin kontrolünüz altında. Bu ayar Doğrult ve Çek tipi makinelerde pek rastlanan bir özellik değil, en azından giriş seviyesi profesyonel makinelerde görülüyor genelde. Zaten Doğrult & Çek makinelerin müşterileri de profesyonel kullanıcılar değil. Tam elle ayar modu bilgi ve deneyim gerektiriyor.

AEB, yani Auto Exposure Bracketing var demiştik. Aynı fotoğrafın AEB ile peşpeşe çekilmiş üç kopyasını görüyorsunuz. Normal çekim ortadaki; DC C740 otomatik olarak -0.3 EV (soldaki) ve +0.3 EV (sağdaki) ayarlarıyla da çekim yapıyor. Bunlar ayrı ayrı çekimler, yani üç çekim süresi kadar beklemelisiniz. Tripod şart.

Örnek resimler

DC C740'a alışmak biraz güç demiştik, alıştıktan sonra da rahatsız edici olduğu yerlere rastlayabiliyorsunuz. En başta, niyeyse enstantane hızını biraz düşük tutmaya meyilli. Bu da sık sık bulanık resimler olarak geri dönüyor.

Örnek fotoğraflar çekmek için yine Eskişehir Anadolu Üniversitesi Yunus Emre Yerleşkesi'ne gittik. Resimlere tıklayarak gerçek boyuttaki sürümlerine ulaşabilirsiniz.

Bu resmin benzeri daha önceki Canon PowerShot A550 yazımızda da vardı. Yalnız -diğer resimlerdeki gibi- mevsim ve günün saati farklı, eğer karşılaştıracaksanız bunu da gözönünde bulundurun.

Gökkuşağını yakalamaya çalıştık, ne yazık ki sadece sulama için kullanılan malzemede görebiliyoruz bugünlerde…

Resmin büyük halinde, ağaçlara yakından bakarsanız mor ışık sorununu göreceksiniz.

Makro niyetine ancak bunu yakalayabildik. DC C740'ın makrosu yok gibi bir şey; 15 santimetre makro için fazla büyük bir uzaklık.

DC C740 yeterli ışık aldığı sürece kötü değil.

Bu resmin orijinali yatay duruyor.

Mor ışık sorunu daha da belirgin şu anda.

Evin balkonundan günbatımında bulutları yakalamaya çalıştık. Işık düzeyi azaldıkça DC C740 zorlanmaya başlıyor. Bu fotoğraf tripodla çekildi; aksi halde bulanıklıktan kaçınmak çok zor. ISO 400'e kadar çıkıyor, ancak bu sefer de doğal olarak "kumlanma" başlıyor.

Akşam oldu. Bu resim 4 saniyede alındı, tabii tripod üzerinde.

Sonuç

BenQ DC C740'ı ne profesyonel (bu fiyata bekleyen yoktu herhalde? :) ), ne de tam amatörler için üretmiş gibi. Pentax optik ve genel malzeme kalitesi tatminkar denebilir. Video kaydı sırasında optik büyütmeyi kullanabilmek de bir artı. Ama benzer fiyattaki diğerlerinden ayıran esas özellik diyafram önceliği, enstantane önceliği ve tam elle ayar olanağı. Eğer sırf bunları deneyerek öğrenmek istiyorsanız ucuz seçenek olarak bu makine var.

Makinenin boyutları fiyat sınıfı için ideal. İnce ya da kalın değil ve malzeme kalitesi de iyi görünüyor. 2.5" ile bu sınıfın modern bir makinesinde bulunması gereken ekran boyutunu sağlıyor. Ekran parlaklığı güzel. Ama DC C740 tripod üzerinde durmak için yaratılmamış; tripodda kayma eğilimi ve pil/kart yuvasının tripoddayken değişimi engelleyecek bir yerde bulunması olumsuz.

Tuş dizilimi olarak tasarım daha iyi olabilirmiş. Çekim sırasında makinenin üzerinden doğrudan yapabileceğiniz ayarlar makro ve flaşla sınırlı. Oysa ISO hızı veya çekim zamanlaması gibi yine kullanıcıların doğrudan ayarlamak isteyebileceği başka özellikler de hazırda varolan düğmelere atanabilirdi. Şu haliyle makro ve flaş dışındaki özellikleri ayarlamak için uzun tasarlanmış menüsünde gezinmeniz gerekiyor.

Hazır sahne modları gayet yeterli. Metin modu not almanız gereken şeylerin fotoğrafını çekmenizi ve eve döndüğünüzde bilgisayarınıza aktarmanızı olanaklı kılıyor. Bina, kar gibi modlar bu tip bir makineden beklenebilecek türde fotoğrafları çekmeyi de kolaylaştırıyor; turistik gezinizde gittiğiniz kentin tarihi binalarını çekmek istediğinizde "Bina" moduna geçmeniz yeterli oluyor.

Fotoğraf çekiminden sonra resimlerinizde ufak tefek oynamalar yapabiliyorsunuz. Buna resmi döndürme, boyutlandırma ve bazı efektler dahil. Ayrıca çekim sırasında AEB ile aynı fotoğrafın farklı poz telafi değerlerinde çekilmiş üç kopyasını almak zaman kaybından kurtarabiliyor. Daha önce bahsettiğimiz enstantane/diyafram önceliği veya manuel ayarların yanına 15 santimetre makro uzaklığı güzel durmamış. 5 santimetre için bile "eh, idare eder bakalım" diyoruz.

DC C740, tüm özelliklerine rağmen kullanışlılık açısından puan kaybediyor. Doğrult & Çek tipi bir kamerada gerçek bir otomatik modun olmaması çok tuhaf. DC C740'ta özel sahne modları haricinde otomatiğe en yakın şey Program modunda P harfiyle simgelenen mod. Bunun otomatik olması da menü üzerinden her şeyi otomatiğe getirebilmenizde yatıyor. Değilse aslında bu da bir tür manuel mod. Eğer bu moddayken beyaz dengesi gibi bir şeyleri değiştirdiyseniz, sahne seçimi kullanmadan otomatiğe dönmek için menüye dalıp, yaptığınız değişiklikleri tek tek geri almanız gerekiyor. Menü tasarımı ise kullanışsız.

Sonuç olarak DC C740 bir taraftan aldığını diğer taraftan vererek tam "arada" bir model olarak kalıyor. Doğrult & Çek tipi makine kullanıcıları DC C740 ile çekim yapmakta zorlanabilirler. Özellikle bulanık resimlerden kaçınmak ilk başta biraz güç. Sonradan elle ayarları kurcalayarak düzgün fotoğraflar çekebiliyorsunuz. Profesyonel makine zaten değil.

Teknofiyat'a sorduğumuzda DC C740 için 230 YTL civarında bir ortalama rakam veriyor. Ancak piyasada büyük olasılıkla bunun yeni modeli olan DC C740i bulacaksınız. Eğer BenQ DC C740 ilginizi çektiyse yüz saptama (face detection) ve ISO 1600 gibi fazlalıklar içeren DC C740i'e bakın. Muhtemelen aynı fiyata bulacaksınız. Ürünün distribütörü Mascom Bilgisayar.