Bilgisayar bileşenlerinin hızlı gelişiminde sabit disklerden pek sözetmeyiz. Birkaç yıl önce aldığımız ekran kartı bugünün bazı oyunlarında en düşük gereksinimlerini güç bela sağlar, ya da o dönem aldığımız işlemciyi takacak anakartı bulmakta sıkıntı çekeriz, ancak aynı bilgisayarın içinde gelen sabit disk bugün olsa olsa düşük depolama kapasitesi yüzünden şikayet konusu olur. Gerçekten de bir süredir sabit disklerdeki gelişme -PMR'ı saymazsak- hızlı büyüyen depolama alanı ve düşen fiyatlar düzeyinde kaldı. SATA diyeceksiniz, ama o arabirim.

Bu görece yavaş gelişme büyük oranda mekanik kısıtlamalardan kaynaklanıyor. Geleneksel dönen plaka temelli sabit diskler doğaları gereği bu kısıtlamalara mahkum. Bu yazıda mekanik disklerin ayrıntılı bir anlatımına soyunmayacağız, dilerseniz daha önce PC Labs'da yayınlanmış bir yazımızda bu anlatım var. Bu yazıda kısaca mekanik disklerin zayıflıklarına değinip, esas konumuz olan Solid State Drive (SSD) temsilcisi Bigboy 32 GB SSD'yi inceleyeceğiz. Tabii Bigboy'u birkaç geleneksel sabit diskin karşısına koyup performansını test ettik ve son kullanıcıların hayatına giren ilk nesil solid state disklerin nasıl performans göstereceğine baktık.

Mekanik disklerin nesi vardı?

Uzun zamandır kullandığımız diskler, dönen bir ya da daha fazla plakanın üzerinde izler halinde kaydedilmiş veriyi okuyan veya izler şeklinde veri yazan kafalar temelinde çalışıyor. Mekanik kısıtlamalar burada. Disk üzerinde bir yerden veri okumak veya bir yere veri yazmak istediğinizde birkaç adımdan oluşan bir yöntem gerekiyor. Önce diskin üzerindeki kontrolcü aracılığıyla gidilmesi gereken kayıt izi hesaplanıyor. Daha sonra kafa oraya götürülüp, disk üzerindeki doğru noktanın kafanın altına gelmesi bekleniyor. Eğer güç koruma gibi nedenlerden dolayı disk yavaşlatılmış veya durdurulmuşsa, tüm bunlara bir de diskin dönmeye başlayıp uygun hıza gelmesi için gereken süre ekleniyor.

Sistemlerimizde kullandığımız mekanik diskler: Plaka ve kafayı görüyorsunuz.

Dönen disklerin diğer bir zayıflığı güç harcamasında ortaya çıkıyor. Modern masaüstü sabit disklerinde en yaygın dönüş hızı dakikada 7200 tur; yani 7200 rpm. 10.000 rpm'lik üst modeller veya sunucuları hedefleyen 15.000 rpm'lik SCSI diskler de var. Dizüstü bilgisayarlarda ise eskiden 4200 rpm diskler yaygındı, şimdiyse 5400 rpm disklere rastlıyoruz. Hızlı dönen disk performansı da yanında getiriyor, ancak bunun güç harcaması açısından bir bedeli var. Harcanan güç aynı zamanda sıcaklık olarak geri dönüyor. Özellikle taşınabilir sistemlerde, pil ömrünü etkileyen en önemli farktörlerden birisi, sabit diskin güç tüketimi.

Bir pürüz de sağlamlık tarafında. Sabit disklerin okuma/yazma kafaları disk yüzeyine çok yakın bir mesafede (saç telinden daha az bir mesafe! ), havada asılı kalıyor. Normal şartlar altında disk kapatıldığında bu kafalar diskin kullanılmayan bir bölümüne parkediliyor. Ancak kullanım sırasında diskin maruz kaldığı bir şok, kafanın disk yüzeyine çarpmasıyla sonuçlanabiliyor. Gayrıresmi olarak "kafa atma" diye nitelenen bu durum sık sık disk yüzeyinde hasarlara yolaçıyor; bunu "bad sector" olarak biliyorsunuz. Veri kaybı olasılığına yolaçmak dışında bu hasarlar zamanla büyüme eğilimi gösteriyor. Tabii mekanik hareketten dolayı zamanla aşınma da meydana geliyor.

Mekanik disklerle ilişkili tüm bu zayıflıklara getirilen çözümlerden birisi, bu mekanik hareketli parçalardan tümüyle kurtulmak ve "katı hal" elektroniğine geçmek. Katı hal, İngilizcesiyle Solid State, çok eskiden vakum tüpleri yerine yarı iletken parçalar içeren aygıtlar için kullanılan bir terim. Şimdilerde vakum tüpleri -gitar yükselticileri vb hariç- sözkonusu olmadığından, mekanik parçalar içermeyen aygıtlar için kullanılıyor. Konuyla ilgili bir örnek, USB arabiriminden bağladığınız flash bellekler. SSD'ler de bu disklerin yüksek kapasiteli ve daha hızlı akrabaları zaten. SSD'lere geçiş, bilgisayarlardaki sabit depolama çözümlerinde yukarıda saydığımız zayıflıkları gidermeye aday görülüyorlar. SSD'ler toplam performansı azaltan gecikmelere maruz kalmıyor. Ayrıca güç harcamaları ve ısı üretimleri geleneksel sabit disklerle karşılaştırılamayacak şekilde az seviyede. Tabii bir de aşınacak motorları ve şok anında bir yerlere çarpacak okuma/yazma kafaları yok.

Bigboy 32 GB SSD

Bigboy, Asnet'in markası. Asnet de Samsung'un bellek modülleri gibi ürünlerinin Türkiye temsilcisi. Sonuç olarak pek de şaşırtıcı olmayan şekilde, Bigboy SSD, aslındaSamsung olan bir aygıt.

Hem kutusunda, hem de kendi üstünde "Powered by Samsung" yazısı bulunuyor. Bigboy, SSD'nin açılımı olarak Solid State Disk'i tercih etmiş. SSD kısaltmasındaki D harfi ayrıca "Drive" olarak da kullanılıyor ki bu kullanım daha doğru, zira SSD'de dönen bir "disk" yok. Yine de disk, eski alışkanlıklara uygun bir kullanım.

Bigboy 32 GB SSD'nin özellikleri şöyle sıralanmış:

• 32 GB sığa
• 57 MB/s okuma
• 32 MB/s yazma
• <1 ms erişim süresi
• Gecikme süresi yok
• ATA/66 arabirimi
• 0.5 W güç tüketimi
• 0.1 W boşta güç tüketimi

Karşılaştırmalı bir özellik listesine Bigboy SSD'nin sitesinden ulaşabilirsiniz. Bigboy'un kutulaması oldukça hoş.

SSD böyle açılabilir bir pakette geliyor.

Paket içeriği:

• Bigboy 32 GB SSD
• MikroBox 2.5" USB disk kutusu
• Kılıf
• USB kablosu
• Sürücü CD'si

Bigboy SSD'yi sisteme kurmak için sürücü veya herhangi başka bir şey gerekmiyor; SSD dışındaki aksesuarlar sadece harici bir disk olarak kullanmak isterseniz gerekli. USB kablosu "çift uçlu"; yani bilgisayarda iki USB yuvasına girebiliyor. Bu denli düşük güç tüketimine sahip bir sürücü için çift uçlu kablo kesinlikle ihtiyaç değil.

İncelemeye gelen SSD, 2.5" standart dizüstü sabit disk boyutlarındaydı. 1.8" gibi başka boyuttakiler de var. Yukarıdaki resimde normal bir dizüstü sabit diskinin sırtında görüyorsunuz. Dizüstü diski sisteme takarken kullanılan kızağı da üstünde. Arabirim aynı, bu yüzden Bigboy SSD'yi takmak için tek yapmanız gereken, yuvasına oturtmak.

Bize gelen örnek, paralel ATA arabirimini kullanıyordu; SATA arabirimini kullanan modeller de mevcut.

İşte tam olarak bu şekilde. Çıkan sabit diskin yerine SSD yerleşecek.

SSD aslında bundan ibaret. 4'ü önde olmak üzere 16 tane ikişer GB flash bellek, bir karta takılmış..

…ve bunları kontrol etmek için ön tarafa bir denetleyici yerleştirilmiş. Samsung'un 32 bitlik bir mikrokontrolcüsü, SSD'nin flash belleklerini sürüyor. Flash bellek birimleri sıradan belleklere göre daha hızlı, ayrıca bu yonganın da maliyeti var. Dolayısıyla 20 dolarlık 2 GB belleklerden 16 taneyi birleştirmeyle maliyet kıyaslaması yapamayız. Arkaplandaki kulp bizim PCL kahve kupasına ait, SSD'ye değil. :) Plastik çerçeve, eski sabit diskin yerine oturması için. Yalnız çerçevenin vida yuvalarına taktığımız vidaları sıkıştıramadık, sürekli boşa döndüler.

Bu denetleyici önemli. ATA arabirimini sağlamasının yanında, SSD'nin ömrünü uzatıyor. Muhtemelen bilindiği üzere, flash belleklerin yazma sayısında bir sınırlama var. "X kere yazarsanız o veri hücresine bir daha yazamazsınız" gibi bir şey. Bu yüzden USB 2.0 portuna flash bellek takıp, takas dosyasını bu belleğe attığı için kısa sürede flash belleğini çöpe atan kullanıcılar duyduk. Durumun üstesinden gelmek için Bigboy SSD'de de diğer SSD'ler gibi bir yazma eşitleme yöntemi kullanılıyor. Denetleyici yazma işlemlerini "dağıtarak" herhangi bir hücrenin diğerlerinden daha fazla yazmaya maruz kalarak önce sorun çıkartmasını engellemeye, daha doğrusu geciktirmeye çalışıyor. SSD'lerde dosya parçalanması, gecikme veya diskin farklı bölgeleri arasında hız farkı olmadığı için bu işlemin belirgin bir performans götürüsü yok.

Performans testleri ve karşılaştırma

Bigboy SSD'nin IDE arabirimi kullanan dizüstü bilgisayarlar için tasarlandığını ifade etmiştik. Biz de başta Bigboy'u dizüstü sistemimizdeki 4200 rpm Fujitsu sabit diskin karşısına koyduk. Ancak bizim disk doğal olarak kısa sürede havlu attı; okuyabildiği en yüksek hızında bile Bigboy'a kafa tutmak için fazla yaşlı. Bu yüzden aşağıdaki aparatı kullanarak Bigboy SSD'yi masaüstü sistemimize taktık.

6-7 dolarlık bu kart, dizüstü IDE bağlantı noktasını masaüstü standart bağlantıya çeviren basit bir köprü. Böylece hem Bigboy SSD'yi, hem de dizüstümüzün standart sabit diski Fujitsu MHT2030AT'yi masaüstünde deneyebildik. Test sistemi -ayrıntılar hariç- şu bileşenlerden oluşuyordu:

Sabit disklerin özelliklerini de tablo olarak verip bir karşılaştıralım:

Bigboy'un model numarasını aratırsanız, Samsung'un 32 GB SSD modelleriyle aynı olduğunu göreceksiniz. Soru işaretli alanlar, o disk hakkında kesin bilgiye ulaşamadığımızı gösteriyor, örneğin Fujitsu'nun erişim süresinde bir ortalama yazmıyordu, biz de verilen değerlerin ortalamasını aldık. Çok önemli değil, zira birazdan test sonuçlarında esas fikirleri veriyoruz. Samsung, Bigboy SSD'yi üretirken bir önbellek koyma ihtiyacı hissetmemiş, çünkü diskin kendisi önbellek gibi hızlı :) SSD'lerin erişim süresi 0 ms'e çok yakın ve herhangi bir gecikme süresi de yok. Güç tüketimi, testteki en az güç tüketen (yavaş çünkü) disk olan Fujitsu MHT2030AT'nin tüketiminin bile neredeyse beşte biri. Çalışma sıcaklık aralığı daha geniş ve şok dayanımıyla titreşim dayanımı diğerlerini komik duruma düşürecek kadar yüksek. :) Hareketli parça olmadığı için ses de yok tabii… Masaüstü diskler doğal olarak çok ağır kalıyor, ancak SSD dizüstü diskin bile yarısı ağırlığında. Özellik tablosunda mekanik hareketli rakiplerine göre tek eksik tarafı arabirimde ortaya çıkıyor; diğerlerinin hepsi ATA/100 iken Bigboy SSD ATA/66 arabirimine sahip.

Testler hem Linux, hem de Windows altında gerçekleştirildi. Windows platformunda, olası bir sürücü sorunundan kaçınabilmek için Windows XP'yi tercih ettik. Bu platformdaki denemelerden yazıya dahil ettiklerimiz SiSoft Sandra, HD Tune ve HD Tach. Tabii Vista altında da bir gözattık; Experience Index sabit disk puanı 5.3 ile Vista incelememizdeki 80 GB Western Digital'dan biraz daha yüksek çıktı.

Slackware 12.0 ile yaptığımız Linux testleri biraz daha gerçek dünya performansını yansıtıyor. Bu tarafta tüm testler için disklerin başında 30 GB civarında bölümler oluşturduk. SSD ile Fujitsu zaten o boyutlarda olduğundan, tümünü kullandık. Yine tüm testlerde dosya sistemi ReiserFS. Özellikle küçük dosyalar için hızlı bir dosya sistemi. Bonnie++ altında 2 GB büyüklüğünde dosyalar kullanıldı. Bunun nedeni işletim sisteminin aktarımları önbelleklemede agresif davranması. Test süresini kısaltabilmek için sistemde normalde takılı olan 1 GB modüllerden birini çıkardık ve dosya boyutunu kalan 1 GB bellekten büyük olacak şekilde ayarladık. Çoğaltma testleri büyük dosyalar için CD ve DVD ISO dosyalarını, küçük dosyalar içinse binlerce küçük dosya içeren birer dizini, bulunduğu yerde çoğaltmak şeklinde yapıldı. Bu çoğaltmanın süresini ölçtük. Linux altında yapmamızın nedeni, elimizde kronometreyle zaman tutmak yerine doğrudan "time" komutuyla süreyi elde etmek. Fazla fark olmayacaktı ama yine de bizim elimiz ve gözümüzden daha kesin sonuçlar veriyor.

Windows testleriyle başlayalım. Önce HD Tach.

Bu testte düşük değer daha iyi. Erişim süresi bekleneceği üzere diğerlerinin çok altında çıkıyor. SSD en yakın rakibi WD800JB'den 60 kat kadar hızlı diyebiliriz. Tabii bu başarı gerçek hayat performansının sadece bir kısmını yansıtıyor.

Bu testlerde yüksek değer daha iyi. Ortalama okuma değerlerine göre Bigboy SSD, 200 GB Maxtor ile 80 GB WD'nin arasına yerleşmiş. Fujitsu çok daha düşük bir yerlerde. Burst speed testi ise diskin fiziksel performansının yanında önbelleğin etkisiyle arabirim performansını da yansıtıyor. Bu testte 7200 rpm ATA diskler uçup Ultra ATA/100 sınırına yaklaşmışlar, SSD ise yerinde sayıyor. Bunu SSD'nin Ultra ATA/66 sınırına yakalanmış olmasıyla açıklamak mümkün. Ancak Burst Speed, MB/s değerlerini abartmaya meyilli, daha "yapay" bir test. Gerçek hayat performans beklentilerinde çok ön planda tutulmamalı.

HD Tune'un, HD Tach sonuçlarını ne kadar desteklediğini görelim şimdi.

Fujitsu MHT2030AT nedense HD Tune testlerinde coştu. Huylanıp onun testini tekrarladık, yine aynı sonucu verdi. Onun testinin sizi yanıltmasına izin vermeyin, kendisi bugünün standartlarına göre oldukça yavaş bir disk. Kendi diskim, oradan biliyorum. :) Diğerlerinin değerleri bir önceki teste göre daha düşük gözüküyor ancak orantılı ve mantıklı. Okuma testlerinde en düşük, en yüksek ve ortalama değerler var. Standart disklerde en yüksek ve en düşük değerler arasında büyük fark varken, SSD'nin her üç değer için de benzer sonuçlar verdiğine dikkat edin. En iyi açıklaması bir standart disk, bir de SSD için HD Tune ekran görüntüsüyle verilir.

Bu genel olarak testteki en hızlı standart disk olan Maxtor'un grafiği. Mekanik disklerde okuma performansı diskin iç kısımlarına doğru gittikçe azalır.

Bu da Bigboy SSD'ninki. Maxtor'da diskin okunan bölgesi ilerledikçe hız azalıyor, çünkü okunan izler gittikçe diskin iç taraflarına ilerliyor. Açısal hız sabitken merkezden uzaklık, yani okunan "çember"in yarıçapı azaldığından, diskin kafasının önünden birim zamanda daha az veri geçiyor. SSD'de ise bu sözkonusu değil; Bigboy SSD diskin neresinde olursa olsun her zaman aynı hızda okuyor. Ekran görüntülerindeki sarı noktalar erişim sürelerini milisaniye cinsinden belirliyor; SSD'nin erişim süreleri standart diske göre çok çok düşük.

Bakalım Sandra ne diyecek…

Sandra'nın veritabanından eşantiyon niyetine Seagate Momentus'u da grafiğe ekledik. Standart disklerin değerleri disk üzerinde ilerledikçe düşme eğiliminde, SSD ise yine üç aşağı beş yukarı sabit okuyor.

Linux testlerine geçelim.

Bu test, HD Tach ile yapılan erişim süresinin tersini temsil ediyor. Orada milisaniye cinsinden erişim süresini görmüştük, burada ise disklerin bir saniye içinde yapabildiği rastgele erişim sayısı görülüyor. Yani yüksek değer daha iyi.

Sıralı okuma testinde birinci Maxtor çıkmış. Windows altındaki testlerle ilişki kurarsak, standart disklerin şu anda gösterebilecekleri en yüksek performansı gösterdiklerini söyleyebiliriz. Testin yapıldığı bölümler, disklerin başlangıç kesimlerinde. SSD burada Maxtor'a geçilmiş, 80 GB Western Digital'ın ise önünde. Dördüncü doğum gününü kutlamaya hazırlanan Fujitsu artık yaşını iyice belli ediyor.

Sıralı yazma testinde WD dışındaki tüm disklerin performansı okumalarından düşük çıkarken, garip şekilde Western Digital öne geçmiş. SSD ise yazma hızı tarafında darbe alıyor.

Bu testte düşük değer daha iyi. Aynı disk içerisinde yapıldığı için bol miktarda kafa hareketi gerektiren dosya çoğaltma testinin başında, okuma/yazma kafasına ihtiyaç duymayan SSD'nin yüksek performans göstereceği tahmin edilebilirdi. Ancak SSD düşük yazma hızına kurban gitmiş gözüküyor. Maxtor ve özellikle Fujitsu'nun değerleri tutarsız; küçük dosyaların çoğaltmalarının uzun sürmesi gerekiyordu ama testi imkan buldukça "olduğu gibi" yapmak istediğimden hiç dokunmadım.

En belirgin fark da burada. :) İki diski de ayrı ayrı dizüstüne takıp, sabit diske kopyaladığımız bir filmi pil bitene kadar oynattık. Pilin takılı olduğu sistem 3.5 yaşında. Yani pil eskidi ve kapasitesi epeyce düştü. Ekran parlaklığı ve sesi orta değerlerine yakın tuttuk. Ayrıca sistemdeki işlemci bir Mobile Athlon XP 2400+. Fujitsu disk ise 4200 dönüşlü ve az güç harcayan bir disk. Buna rağmen %50 fark olmuş. Sizin donanımınızda bundan daha az ya da fazla fark olabilir, aklınızda bulunsun.

Sonuç

Kullanıcılar açısından bir sabit diskten ilk beklenti kapasite, ancak Bigboy SSD klasik sabit disklerle bu alanda yarışa girmiyor. 665 USD+KDV'lik fiyatıyla Bigboy SSD'nin GB başına maliyeti 24 dolar civarında. Artık her yerde bulabileceğiniz 100 GB sığasına sahip standart bir dizüstü sabit disk ise 80 dolar+KDV gibi bir fiyata alınabiliyor: GB başına 1 doların altında. Bu nedenle Bigboy depolama maliyetinden bahsetmeye bile gerek duymuyor.

SSD, hayatımızda "yeni" olduğu için önce salt performans değerlerine bakalım: Bigboy SSD'nin performansı 5400 dönüşlü sabit disklerle bugün satın alabileceğiniz 7200 dönüşlü masaüstü diskler arasında bir yerlerde gözüküyor. Bigboy'un arabirimi ATA/66 ile sınırlanıyor ve "burst speed" performansı buradan yara alıyor. SSD'lerin SATA arabirimin aldığınızda bu sorun ortadan kalkıyor. Burst speed testi daha yapay bir test ve gerçek hayatta o kadar önemli olmayabilir, ancak Bonnie++ puanlarına göre de SSD ATA/66 sınırına yakalanarak 200 GB Maxtor'a geçilmiş. Ek olarak yazma hızı da düşük kalmış ve hem Bonnie++ testlerinde, hem de dosya çoğaltma testlerine hissediliyor. Kısacası güncel sabit diskler, performans olarak SSD'leri şimdilik transfer hızı performansında geride bırakabilecekler. SSD'nin klasik sabit disklere nal toplatacağı alan erişim süresinin önemli olduğu alanlar. Eş zamanlı olarak birden fazla rastgele erişim yapılan dosya ve işlem talepleri, SSD tarafından çok daha çabuk yanıtlanıyor, zira dosya arama süreleri çok çok az. Buna örnek olarak çok kullanıcılı veritabanı sistemlerini örnek verebiliriz. Erişim süresi 0 ms civarında olduğu için, birden fazla rastgele okuma ve yazma talepleri çok daha hızlı yapılacaktır. Ama son kullanıcıların bilgisayarları kullanım tarzı SSD'nin avantajını her alanda hissetmesine olanak vermiyor.

Yani SSD'lerin son kullanıcıya performans açısından getireceği pek fazla şey yoksa, SSD nerede avantajlı ve son kullanıcıya SSD'ler, şimdilik, ne kadar uzak olacak?

SSD'ler güzel, gelecekte git gide daha yaygın kullanılacak ancak astronomik fiyatları şimdilik onları birincil veri depolama olarak kullanmamıza imkan tanımıyor. Yazı içerisinde bahsettiğimiz gibi, SSD'ler ile elde ettiğimiz en büyük avantajlar şunlar:

• Düşük güç tüketimi. Ultra taşınabilir sistemler için bulunmaz bir nimet.
• Dayanıklılık. Sarsıntının en fazla olduğu yerlerde kullanmak için birebir.

SSD'nin en önemli avantajlarından birisinin dayanıklılık olması, onların öncelikli olarak askeri uygulamalar için kullanılmasını sağlamıştı ve halen yoğunlukla askeri birimlerden veri depolama için kullanılıyor. Fiyatların nispeten düşük seviyeye inmesi nedeniyle firmalar SSD arenasına girmeye başladılar ve biz de son kullanıcılar olarak mevzuata burnumuzu sokmaya başladık.

Bir diğer önemli avantaj olan düşük güç tüketimi, özellikle taşınabilir sistemler için bulunmaz bir nimet. Sırf güç tüketimi ve dayanıklılığı nedeniyle SSD'leri ilk olarak taşınabilir sistemlerde göreceğiz. Firmalar ultra mobil dizüstü sistemlerinde daha uzun pil ömrü, daha hafif, daha serin ve daha dayanıklı iddiasında olması için SSD kullanmaya başladılar bile.

Ancak piyasanın genelini oluşturan kullanıcılar için SSD'ye geçiş öyle çabuk olmayacak. SSD teknolojisini, firmaların çıkarttığı "melez" sabit disklerde göreceğiz. Melez sabit diskler iki kısımdan oluşuyor. Mekanik kısım, geleneksel bir sabit disk gibi çalışıyor. İkinci kısım ise NAND flash bellekleri kullanan elektronik yani yarı iletken aksamlardan oluşan bir sabit disk. Bu kısım geniş bir ön bellek gibi çalışıyor, fakat ön bellekden farklı olarak tüm geçici işlemler bu kısımda yapılıyor. Mekanik kısım uzun vadeli verilerin kaydında kullanılıyor. Böylece hem sadece elektronik aksam kullanıldığından dolayı veri işleme hızlanıyor, hem de mekanik aksamın daha az dönmesinden dolayı enerji tasarrufu sağlanmış oluyor. Enerji tasarrufunun uzun vadede çevreye yararı olduğu gibi kısa vadede dizüstü bilgisayarının pil ömrüne yararı oluyor. Örneğin Seagate, salt SSD yerine melez sabit disklerdeki gibi SSD + mekanik disk kullanımının en iyi çözüm olduğuna inanıyor. Masaüstü sistemler için de bu tarz uygulamalar göreceğiz ama öncelik, getirdiği avatanjların kullanılması nedeniyle, dizüstü sistemlerde.

Uzun lafın kısası, SSD'leri şu anda özel uygulamalar için tercih edilebilecek bir disk teknolojisi. Dizüstü üreticileri 2008'de sadece SSD barındıran modellerini satışa çıkartacaklar ama fiyatlarının epey yüksek olacağını belirtmemize gerek yok. Bu dizüstü modelleri firmaların ultra taşınabilir modelleri olacaklar. Melez sabit diskler şu anda biz son kullanıcılar için daha çok ilgimizi çekiyor ve bize daha yakın duruyor. Zira şu anda 32 veya 64 GB'lık saklama kapasiteleri ihtiyacı karşılamaktan oldukça uzak. Devir, HD içerik devri ve git gide daha fazla saklama kapasitesine ihtiyacımız oluyor ve sırf bu yüzden melez sabit diskler şu anda daha ulaşılabilir ve mantıklı çözümler. Mesela, şu anda 1 TB'lık mekanik sabit diskler 450$ civarında. Peki, 640 GB'lık bir SSD'nin fiyatı sizce nedir? 19.000$. Evet, sizinle aynı düşünceleri paylaşıyoruz :)

Her yeni teknoloji gibi, zaman ilerledikçe SSD'lerin de fiyatları ürün bolluğu ve üretim tekniklerindeki geliştirmelere paralel olarak düşecek. Bakalm kaç sene sonra mantıklı kapasitedeki SSD'ler alınabilir seviyeye gelecek. SSD'ler hakkında en güncel haberleri ve yazılarımızı takip etmek içn özel SSD sayfaımıza bakabilirsiniz.