Radyatör kasası yapım rehberi

Radyatörler, su soğutma sistemlerinin en önemli parçalarıdır. Bakır borular ve ince alüminyum yapraklardan oluşan bu şirin bileşenler yüksek bir performans eğirisine sahiptirler ama "ufak" da olsa bir sorunları vardır: İri ebatları.

Silverstone TJ07 ya da Lian Li PC-80B gibi kasalara sahip olan kullanıcı kesimi, büyük radyatörleri "nereye" ve "nasıl" yerleştirecekleri hakkında uzun uzun düşünerek zaman harcamazlar. Bol miktarda geniş alana sahip olan bu Big Tower kasalar, özellikle su sistemleri gibi "yer sıkıntısı çeken" soğutuculara istemedikleri kadar yerleşim alternatifi sunarlar. Biz de evimizde bu güzel ve büyük kasaların olmasını isterdik. Ama yoksa? Standart ATX veya Micro ATX ölçülerindeki kasa sahipleri, su soğutma sistemlerine terfi etmek isterler ve kasalarında radyatörler için yer bulamazlarsa ne olur? 120 mm'lik radyatörler, kasanın arka panelindeki 120 mm'lik fan yuvasına rahatlıkla yerleştirilebilir. Peki ya 240 ve 360 mm'lik radyatörler?

Eğer ortada bir sorun varsa, mutlaka bir çözümü de vardır. Kullandığımız radyatör kasamızın içine sığmıyorsa, biz de onu kasa dışına taşırız. Hatta bu üzerine bir de kasa da yaparız. Zımparaları hazırlayın, işe koyuluyoruz.

Kullanacağımız radyatörün ölçüleri 405×130x50 mm. Farklı ebatlardaki radyatörleri görmek için tıklayınız:

Bir tabelacı ya da reklamcıya gidip 8 mm kalınlığındaki pleksi tabakadan (isteğe göre 10 yada 12 mm. olabilir) istediğimiz ölçüleri kestiriyoruz. Tabaka halinde alıp evde kesebilirmiyiz? Elbette. Ancak bu iş sizi epey uğraştırır. Kestirdiğimiz pleksinin ölçüleri 450 x 160 x 90 mm:

Pleksi'nin üzerindeki koruyucu naylonu çıkartıyoruz. Bu naylonun görevi pleksinin çizilmesini engellemektir. Ancak biz pleksi'nin canına okuyacağımız için, bu koruyucunun hiç anlamı yok:

Kabaca parçaları birbirinin üzerine koyuyoruz. Yapacağımız şekil bu olacak:

Yapıştırıcı olarak kullanacağımız kloroform:

Wikipedi'de kloroform hakkında şunlar yazar;

Renksiz, tatlı kokulu bir sıvıdır ve yanıcı değildir. Anestetik etkisi dietil eterden 5 defa kuvvetlidir,ancak toksik etkisi de yüksektir. Alev mevcudiyetinde toksik bir gaz olan fosgene dönüşür. Uyuşturucu etkisi yüksek olduğundan düşük konsantrasyonlarda kullanılır. Öldürücü dozu ile uyuşturucu dozu arasında büyük bir fark yoktur. Keza kloroformun, kan basıncını düşürmek, kalb ritmini bozmak, deri ve mukozaya zarar vermek gibi etkileri vardır. Uzun süre kloroform kullanmak komaya hatta ölüme de neden olabilir. Özellikle kalp ve karaciğer üzerinde zararlı yan etkileri vardır.

Sanırım kloroform'un ne olduğunu aşağı yukarı anladınız. Diğer bir alternatif yapıştıma yöntemi "Hızlı Yapıştırıcıdır". Bildiğimiz japon tutkalının aktivatörle kullanılan versiyonu. Ancak hızlı yapıştırıcı kullanılarak yapılan yapıştırma yöntemi, kloroform kadar sağlıklı olmaz. Çünkü kloroform, pleksiyi eriterek birbirine kaynatır.

Hızlı yapıştırıcı:

Kloroform, 1 lt.'lik bir şişenin içinde duruyor. Hacmi ufaltmamız lazım. Yapacağımız iş; bir miktar kloroform'u küçük bir şırınganın içine koymak. Bu uygulama, yapıştırma aşamasında bize yüksek oranda ergonomi sağlayacaktır:

Şırınganın içine koyduğumuz 5 ml'lik bir klorform yeterli olacaktır. Daha sonra şırınganın ucuyla kloroform'u, yapıştıracağımız parçaların kenarlarına sürüyoruz. Ancak; BU İŞLEMİ AÇIK BİR ALANDA VE ELİNİZE KORUYUCU ELDİVEN, HATTA MÜMKÜNSE YÜZÜNÜZE KORUYUCU BİR MASKE TAKARAK  YAPMANIZI ŞİDDETLE ÖNERİRİM:

(Aşağıdaki resim "TEMSİLİDİR". Sadece kloroform'un nasıl uygulanacağını göstermek için çekilmiştir. Dikkatli bakarsanız şırınganın içinin boş olduğunu da görürsünüz. Kloroform sürerken resim çekmeye kalksaydım, muhtemelen bu yazıyı bitiremezdim)

Oluşturacağımız şeklin sadece 5 yüzeyini yapıştırıyoruz:

Yapıştırma işleminden sonra 280 numara kuru zımpara ile, yapıştırdığımız köşelerde oluşan pürüzleri temizliyoruz:

Yapacağımız kasanın arka bölümünde kalan parçayı işkenceler yardımıyla gövdenin üzerine sabitliyoruz:

Matkap ya da Dremel el frezesine 2.5 mm'lik bir matkap ucu takıyoruz:

Sabitlediğimiz parçanın her bir kenarına 2'şer adetten toplam 8 adet delik açıyoruz:

Deliklerin uzunluğu 14-16 mm arası:

Daha sonra arka parçayı 8 adet 3 mm.lik vidalarla ana gövdeye sabitliyoruz:

Fanların hava alması için açılacak bölümün işaretlemesini yapıyoruz:

114 mm'lik iki adet delik deleceğiz. Ölçümüz; 360 mm'lik radyatörün en alt ve en üstünde bulunan fanların merkezlerinin arasındaki mesafedir:

114 mm çapındaki Bi-Metal buat ucu:

Buat ucunu matkaba takıyoruz:

Buatla kesim yapmadan hemen önce, işaretlediğimiz iki merkez noktaya klavuz delik açıyoruz:

Klavuz deliklere buatın matkap ucunu yerleştirip kesmeye başlıyoruz. Matkap en hızlı devirde çalışıyor:

Kesilen iki adet 114 mm.lik delik:

İki deliğin arasında kalan pleksi'yi kabaca dekupajla kesiyoruz:

Daha sonra el frezesi ile, dekupajın kestiği yerleri düzeltiyoruz:

Sonuç:

Fanların yönlendirdiği havanın çıkacağı ve radyatörün arka kısmında kalan parçayı kesmeden hemen önce işaretliyoruz:

Konnektör giriş/çıkışları için işaretlediğimiz yerlere önce kılavuz delik açıyoruz:

Matkaba taktığımız buat ucuyla delik açıyoruz:

Radyatörün arkasında kalan parça için hava çıkış yeri açacağız. 4 adet büyük çaplı delik deliyoruz:

Deliğe dekupajın bıçağını yerleştirerek, daha önce buat ucuyla açtığımız 4 büyük delik arasında kalan parçayı kesiyoruz:

Dekupajın kestiği yerleri el frezesi ile düzeltiyoruz:

Sonuç:

Fanların çalışmasını için gereken akımı taşıyacak elektirik kablosuna bir giriş deliği açacağız:

A.C.Ryan'dan modifikasyon tayfasını sevindirecek güzel bir ürün:

"Mesh" olarak bilinen 50×50 cm.lik ölçüye sahip, petek şekillerden oluşan ve 0.8 mm kalınlığındaki malzeme:

Fanların üzerini mesh'le kaplayacağız. Gerekli ölçüyü aldıktan sonra keseceğimiz bölgeyi kağıt bantla işaretliyoruz:

Dremel'e kesici ucu takıp kesime başlıyoruz:

Malzeme çok kolay bir şekilde kesiliyor:

Mesh'in kullanılacağı yer:

Bu malzemenin adı "profil". Mobilya malzemesi satan yerlerde bulunur ve 2.80 mt. uzunluğa sahiptir. Dolap ve mobilya köşelerinde estetik sağlamak amacıyla kullanılır. Mdf'den imal edilmiştir:

58 cm. uzunlukta 4 adet parçayı dekupajla kesiyoruz:

Kabaca şekli bu olacak:

Radyatör kasası ile işimizi bitti. Şimdi sıra boyamada. Kullanacağımız iki ana renk olan siyah ve kırmızı. Siyah, Marshall siyah mat color sprey, kırmızı ise Tofaş FI-132 kodlu alev kırmızı oto boyası:

Akrilik astar:

Akrilik vernik:

Kasanın üzerine akrilik astar uyguluyoruz:

Astarı 1200 numara ıslak zımpara ile zımparladıktan sonra üzerine FI-132 alev kırmızısı atıyoruz (yüzey, boya ile kapanmadıysa ikinci katı atmanızda fayda var)

10 dakika sonra vernik atılıyor:

Kestiğimiz profilleri mat siyaha boyuyoruz:

Hızlı yapıştırıcı ile profilleri kasanın ön bölümüne yapıştırıyoruz:

Mesh'i yapıştırmak için sıcak silikon kullanıyoruz:

Kullanacağımız fanları radyatöre takıyoruz. 3 adet fanın kablolarını keserek birbirine irtibatlıyoruz:

Radyatörü  yerleştirdikten sonra, hareket etmemesi için sert süngerle 4 kenarından sabitliyoruz:

Arka parçayı siyaha boyuyoruz:

Su soğutma sisteminin hortumlarını takıyoruz:

Arka parçayı ana gövde üzerine vidalıyoruz:

Arka parçanın üzerine profilleri yapıştırıyoruz:

Sonuç:

Ortamı biraz da renklendirmeyi düşünürsek, A.C.Ryan Blackfire4x CrossUV Led Fan iyi bir seçim olabilir.

Sonuç

Aferin bize. Çok çalıştık ve yorulduk ama sonunda radyatörü kasanın dışına taşımayı başardık. Peki bu kadar uğraşın bize bir getirisi oldu mu?

Kesinlikle evet. Özellikle 240 ve 360 mm.lik radyatörler büyük ebatları yüzünden bir çok kasada yerleşim sorunu çeker ve sırf radyatörlerin bu derdi yüzünden pek çok kullanıcı su soğutma sistemlerine soğuk bakar. Yaptığımız çalışma hem radyatörü kasadan bağımsız bir hale getirerek radyatöre sınırsız özgürlük kazandırır hem de sonuçta kasanızın yanına koyabileceğiniz güzel bir obje elde edersiniz.

Gelelim alet ve teçhizat konusuna. Evinizde Bosch el frezesi ya da  Dremel 300 el motoru gibi aletler bulunmayabilir. Ancak bu aletlerin yokluğu, bu tür bir çalışma yapmanıza asla engel olmamalıdır. Pleksi, ahşap gibi kolay işlenen bir materyal değildir. Ama gerçekten bir şeyleri başarma azmi taşıyorsanız, elinize aldığınız ince dişli bir el testeresi, eğe ve kalın zımpara ile de bu işi rahatlıkla yapabilirsiniz. Matkabı da komşu Ahmet abi'den alırsanız sorun kalmaz.

Sonuçta önemli olan: "ne yaptığınız ya da nasıl yaptığınız" değil, "neyi başarmak" istediğinizdir. Siz yeterki isteyin. Gerisi sadece ufak tefek detay…

Ana Sayfaya Dön