Intel Core i7 yeni anakart/bellek gereksinimi ve yüksek fiyatları yanında, çok ciddi overclock potansiyeliyle geldi. Biz de elimize geçirdiğimiz bir Core i7 920 ile %50'ye yakın overclock'u nasıl yapabileceğinizi, ya da belki daha doğru bir tabirle Core i7 920'nin nasıl kolay overclock olduğunu bir video rehberle açıklıyoruz.

Yeni Intel mimarisinde temel düzeyde overclock için bilmeniz gereken temel şeyler videoda gösterdiğimiz BCLK ve birkaç çarpan. Tabii ki kendi işlemci, anakart ve bellekleriniz sizin sınırlarınızı belirleyecek ve nereye kadar gideceğinizi deneyerek bulmalısınız -doğrudan bizim girdiğimiz gibi rakamlar girmek donanımınıza zarar verebilir. Birkaç maddeyle daha ince ayar için bilgi desteği verelim; anakartınızın modeline bağlı olarak daha da ince ayar yapma şansınız olabilir.

İşlem ve Performans testleri

Overclock ile neler kazandığımızı görmek için işlemciyi her iki halinde de testlere tabi tuttuk. Amacımız en yüksek hıza ulaşmak değildi. Daha çok, Core i7 920'yi birkaç katı pahalı bir işlemci olan Core i7 965 ile karşılaştırabilmek üzere bellek ve QPI frekanslarını çok fazla yükseltmekten kaçınarak çıkabildiğimiz yere çıkmaya ve bu arada kabul edilebilir sıcaklıklarda kalmaya çalıştık. Videoda gördüğünüz şekilde yapmak bellek ve QPI frekanslarını da yükselteceği için biraz daha fazla performans çıkarmanıza yardım edecektir.

Önce işlemcileri tanıyalım:

Tabloda temel farklar görünüyor. Core i7 XE 965'lere bahşedilen çok önemli bir ayrıcalık, daha alt modellerde (yani şimdilik Core i7 920 ve 940'ta) yok: Kilitsiz çarpanlar. Core i7 920'de BCLK'u artırdıkça QPI da artıyor ve 200 MHz BCLK'ta 7.2 GT/s'ye kadar çıkıyor. Bu durumda stabiliteyi kaybederseniz Core i7 XE 965'te QPI frekansını BIOS'tan azaltma şansınız var, ama bizim Asus P6T Deluxe anakartta Core i7 920 için böyle bir şansımız olmadı. Biz de şöyle bir şey yaptık:

* Turbo Mode ile 21 çarpan

Bu overclock mertebesinde bellek frekansını Core i7 XE 965'inkine yakın tutabildik: 1066 MHz'ye 1084 MHz. Ayrıca QPI da hemen hemen aynı değerde kaldı.

Test sistemine gözattıktan sonra hemen performans test sonuçlarına geçiyoruz.

Not: Anakarttaki bir sorun nedeniyle bellekler 3 kanal değil, 2 kanal çalışıyor. Her iki işlemci için de aynısı geçerli olduğundan performans karşılaştırmalarında mesele değil.

PCMark Vantage sistemin genel performansını ölçüyor, bu sadece herhangi bir bileşendeki değişiklik büyük farklar yaratmaya yeterli değil. Daha net görmeniz için testleri ayrı ayrı verdik.

ScienceMark'ta STREAM modülü çalışmayı reddetti ve toplam ScienceMark puanı da anlamını yitirdi. Bu testi de ayrı ayrı test bileşenleri olarak veriyoruz.

Bellek performansı anakarttaki üç-kanal-gör-iki-kanal-kullan türü sendromdan etkileniyor. Tüm işlemciler için aynı şeyi yapması bu testin sonuçlarında sakıncayı kaldırıyor ancak üç kanal kullanan bir Core i7 sistem 12-13 GB/s yerine 16 GB/s gibi değerler çıkaracaktır.

WinRAR testlerinden dosya sıkıştırma, işlemci dışında bir darboğazdan da etkilenmiş gözüküyor. WinRAR'ın kendi testi beklenene daha yakın.

wPrime tüm çekirdekleri Hyper Threading'le birlikte kullanabiliyor.

Oyunlarda limit ekran kartı. İşlemciler arasındaki farkları görebilesiniz diye düşük çözünürlüklerde de denedik ama bu düşük ayarlar gerçekçi değil; herhangi bir oyuncu bizim kullandığımız yüksek ayarlara yakın oynayacaktır. O zaman işlemci limit olmaktan çıkıyor.

Sıcaklık ve Güç Tüketimi

İşlemci terlerken biz de soğuk terler döktük. Yukarıdaki sıcaklık sistem kasaya takılı değilken alınan sıcaklık. İşlemciyi bir süre wPrime ile terlettikten sonra sıcaklığın artık yükselmediğini gördüğümüz yerde sıcaklığı en yüksek çekirdeğin değerini not aldık. Çekirdekler arası birkaç derece fark olabiliyor.

Bu rakamlar sıcaklığın niye o kadar arttığını açıklayacaktır. Yukarıdaki grafik tüm sistemin güç ölçümünü gösteriyor. Prize takılan bir güç ölçer üzerinden aldığımız değerler sırf işlemciden ibaret değil. Overclock işleminde hem voltaj, daha da ötesi ciddi frekans artışı var, bu da güç tüketiminin ciddi şekilde artmasına yolaçıyor.

Sonuç

Niye overclock yapıyorduk? Elimizdeki düşük fiyatlı işlemciden daha fazla su çıkarmak için. Tabii Core i7'lerin hepsi, özellikle de anakart ve bellek fiyatlarını işin içine kattığınızda pahalı ama en ucuzu da Core i7 920. Birkaç farklı açıdan bakalım şimdi.

Performans grafiklerinde hemen hemen her zaman, Core i7 920'yi alıp Core i7 XE 965'i geçecek frekanslara rahatlıkla çıkarabildiğinizi görüyorsunuz. Aslında eğer amacınız sadece Core i7 XE 965'in performansını yakalamaksa 3.8 GHz gibi frekanslara çıkmak çok gerekli bile değil, birkaç yüz MHz aşağısında çalışıp voltajı düşük tutmak da işinizi görecektir. Efektif olarak bir Core i7 920 alıp overclock ederek kendisinin üç katından fazla fiyat etiketine sahip bir Core i7 965'e yetişmesini sağlayabiliyorsunuz; bu işlemcinin kendisinden neredeyse 750 dolar kar ettiğiniz anlamına geliyor. Testlerimizde bu frekansta uzun süre çalışmada bir stabilite sorunu gözlemlemedik.

Tüm Core i7 920'ler bu hıza çıkabiliyor mu? Bunu deneyip görmeniz gerek. Ancak biz bu hızlara çıkamayan Core i7 920 henüz duymadık. 4 GHz biraz zorluyor ama 3.6 GHz (ve Turbo'yla biraz daha fazlası) bize zorlayıcı gelmedi. Siz kendi işlemcinizi deneyip görmelisiniz; 3.5 GHz barajını geçmekte zorlanacağınızı zannetmiyoruz.

Sıcaklığa gelelim. Her şeyden önce, bu tip bir işlemin standart Intel soğutucusuyla olanaksız olduğunu unutmayın. Bizim testlerde bu konuda en azından bir şansı olan Akasa Nero'yu kullandık ve çıktığımız en yüksek hızda o bile zorlandı. Bu nedenle, böyle bir overclock işlemi için Nero gibi bir soğutucu giriş seviyesi kabul edilmeli, en azından hava soğutmada.

Son olarak fiyat/performans. :) Core i7 965 de standart Intel soğutucusuyla çok mutlu olmayacak ve siz yine biraz daha iri bir soğutucu isteyeceksiniz. Core i7 920'yi soğutmakta hiç sıkıntı yaşamayacak ciddi bir soğutucu ise aradaki 750 dolarlık farkın ancak küçük bir kısmını götürür. Geri kalan parayı daha çok bellek almak için kullanabilirsiniz. Her halükarda Core 2 ailesinden işlemcilerle fiyat/performans açısından yarışabilecek tek Core i7 işlemcisi, overclock edilmiş bir Core i7 920.

Intel Core i7 işlemcileri firmanın bu yılki mimari değişikliğini getirdi  ve bildiğiniz üzere kuzey köprüsünden işlemci içine alınan bellek denetleyicisi ve QPI gibi yeniliklerle bu seferki kökten bir değişiklik. Bu gelişmeler sonucunda Core i7 işlemcileri, önceki nesil soket LGA775'e değil, LGA1366 adı verilen yeni bir sokete yerleşiyor. Böylece, şimdiye kadarki Intel yonga setlerini taşıyan anakartlara oturmayacak Core i7 için bir de yonga seti piyasaya sürüldü. Intel'in Core i7 için çıkardığı ilk yonga seti X58 ve biz de bu yonga setini taşıyan anakartlardan Asus P6T Deluxe'ü incelemeye alıyoruz. Bu inceleme içerisinde Intel'in X58 anakart Desktop Board X58 hakkında bilgiler veriyoruz.

Asus P6T Deluxe Intel X58 yonga setini taşımanın yanısıra firmanın kendi teknolojileri ve desteklerini de içeren, iri kıyım ve kapsamlı bir anakart. Genel özellikleri şu şekilde:

Asus'un Deluxe anakartları görece yüksek donanım ve yazılım seviyesiyle geliyor. Bu yukarıdaki liste özet gibi bir şey; anakartta ekstralar var; bunları da kısaca listeleyelim:

Asus P6T yüksek fiyatının karşılığını özellik, ekstra ve paket içeriği olarak geniş bir liste halinde veriyor. Kart hakkındaki genel izlenimlerimizi ve fiziksel yapısını videomuzda görebilirsiniz. Videoyu izleyen okuyucularımız bizi takip etsin, bir miktar ayrıntıyı aktarıp performans test sonuçlarımıza geçiyoruz.

Kullanım izlenimleri & 3 kanal bellek sorunu

Asus P6T Deluxe, daha doğrusu test için bize gelen OC Palm Edition varyantı "dolu" bir anakart. Dolayısıyla fiziksel yapısından kutu içeriğine geniş bir çerçevede değerlendirmek gerek. Fiziksel yapısında özel bir sorun görmedik; bundan zaten videoda bahsediyoruz. Üstündeki giriş/çıkış yuvaları yeterli -aslında fazla bile- ve soğutma sistemi de sorun çıkarmayacağı izlenimi bıraktı.

Kartın BIOS'u overclock'çulara oldukça geniş seçenekler sunuyor. Anakart üzerinde hemen hemen her türlü bileşenin voltajını elle değiştirmek mümkün. Core i7 965 işlemcisi takarsanız çarpanlarla ilgili o işlemcide izin verilen seçenekler de açılıyor. Asus'un her zamanki başarılı BIOS eklentileri bu karta da yerleştirilmiş. Ancak menü sisteminin biraz daha derlenip toparlanması gerekiyor. Bazı menülerde mükerrer girdiler olduğunu gördük; aynı girdinin hem AI Tweaker'da hem de CPU ayarları bölümünde olması gibi. Çok şükür birini değiştirince öteki kopyası da değişiyor ama iki yerde birden olması çok da gerekli değil gibi.

BIOS'ta ayarlara değer girmek için iki yönteminiz var. Biri gireceğiniz sayıyı rakam rakam yazmak. Diğeri ise artı/eksi tuşlarıyla değerler arasında gezinmek. Ayrıca her ayarın "Auto" seçeneği, en düşük seçeneğin bir adım gerisinde bulunuyor. Bunun anlamı, örneğin işlemci voltajını 1.4 V gibi bir değere çektiyseniz tekrar otomatiğe dönmek için ilk değere -yaklaşık 0.8 Volt'a kadar- dönüp bir kez daha eksi tuşuna basmanız gerekiyor (ya da tabii cinlik edip doğrudan en düşük değeri girip kendinizi bir yığın tuş basışından kurtarabilirsiniz ama bu yöntem de anakartın değerlerini bilmeyi gerektiriyor).

En büyük sorunu ise performans testlerinde göreceğiniz bazı rakamları etkileyecek şekilde yaşadık. Görüldüğü kadarıyla bazı X58 anakartlarda 3 kanal bellek konfigürasyonlarında sorun çıkabiliyor ve Asus P6T de bunlardan biri. Sorun kısaca, üç kanal olacak şekilde bellek taktığınız zaman bir kısmının BIOS tarafından görülmemesi olarak kendini gösteriyor. Ancak bu sorunu Intel'in kendi X58 anakartında yaşamadık. Hemen detaylandıralım:

Asus P6T Deluxe'te gördüğünüz üzere altı tane bellek yuvası var. Bunlar üç kanala bölünmüş durumda. Teorik olarak, 3 ya da daha fazla belleği Asus'un kitapçığında belirtildiği şekliyle takarsanız Intel X58'in üç kanal bellek özelliğini çalıştırıyor olmanız gerekiyor. Biz de elimizdeki birer GB sığalı üç modülü belirtildiği şekliyle takıp testlere başladık. Bir süre sonra toplam 3 GB olan belleğimizin, BIOS ve Vista tarafından 2 GB gibi bir değer olarak göründüğünü (2040 MB diyordu) farkettik. Oysa CPU-Z "üç kanal bellek" takılı olduğunu gösteriyor ve belleklerden birini çıkarınca da bellek bantgenişliğinde beklendiği gibi bir azalma oluyordu.

Yaptığımız araştırmalar sonucunda Asus'un kendi P6T forum sayfaları da dahil olmak üzere başka yerlerde de bu sorunu yaşayan kullanıcılarla karşılaştık. Bizim denediğimiz Qimonda üretimi olan "referans" bellek ve "dört kutu" yüksek performanslı Kingston HyperX DDR3 (toplam 8 tane) dışında başka markalarda da sorun yaşanmış. Mesele sadece Asus'un değil, MSI'ın da başını ağrıtıyor olabilir, forumlarımızdan ABYSS dostumuz MSI üretimi X58 kartında benzer sorun yaşadığını söylüyor. Aklınızda bulunsun.

Performans testleri

Performans testlerinde Intel Core i7 920 işlemcisini kullandık. Bu işlemci Core i7 ailesinin en ucuz işlemcisi ve platformun maliyeti düşünüldüğünde Core i7 kullanmak isteyebilecek kullanıcıların çoğunun tercihi olacaktır. İşlemcinin ciddi overclock potansiyeli var ve Core i7 ailesinde "görece" uygun fiyata overclock yardımıyla yüksek performans sunuyor.

Asus P6T'nin karşısında Intel'in kendi anakartı vardı. Bu anakart P6T'ye göre daha basit -gösterişli soğutma tesisatı, ek yongalarla sağlanan giriş/çıkışlar ya da Express Gate gibi ekstraları yok. "Referans" olması açısından önem taşıyor.

Yukarıda verdiğimiz belleklerin yanısıra Kingston'ın HyperX serisinden toplamda 8 tane DDR3 modülünü farklı kombinasyonlarda denedik. Amacımız önceki sayfada bahsettiğimiz bellek sorununun aslında bizim bellek modüllerimizden mi yoksa anakart ya da işlemciden mi kaynaklandığını belirlemekti. Kinston modüllerle de aynı durumu yaşayınca bu konuda bir şey yapamayacağımıza kanaat getirdik; elde ettiğimiz test sonuçlarını aynen sizinle paylaşıyoruz. Aşağıdaki testlerde Asus anakart üzerinde bellekler üç kanal değil, çift kanal.

ScienceMark testlerinde STREAM test bölümü çalışmadı, daha doğrusu sürekli 0 sonucunu verdi, bu nedenle o testi ve etkilediği toplam ScienceMark sonuçlarını grafik dışı bırakıyoruz.

Üç yerine çift kanal belleğin en belirgin sonucunu Sandra bellek testinde gördük. Diğer testlerde performans rakamını etkileyen başka bileşenler de olduğu için bellek arabiriminin daralmasının etkisi toplam sonuçta daha az görülüyordu. Belleğe doğrudan test yapan Sandra'da Asus P6T Deluxe sonuçları üç bellek modülü takılı olmasına rağmen çift kanal, Intel X58 sonuçları ise olması gerektiği gibi, üç kanal.

Sonuç

Asus P6T Deluxe OC Palm Edition'ı genel olarak değerlendirirsek, biraz daha olgunlaşması gereken başarılı bir anakart diyebiliriz. Olumsuz olarak görebileceğimiz bazı durumlar, tam olarak BIOS ve yazılım gelişmesi ve özellikle de bellek uyum sorunu, BIOS ve yazılım güncellemesiyle çözülebilecek şeyler.

Intel Core i7'ye geçiş içinse önünüzdeki en büyük engel fiyatlar. Asus P6T Deluxe OC Palm Edition, 360 dolar (+KDV) gibi bir fiyat etiketine sahip olacak. Ancak bununla bitmiyor, bellek ve işlemci fiyatlarını da hesaba kattığınızda  karşınıza platform için ödemeniz gereken 800 dolar çıkıyor. Tabii X58 anakartların fiyatlarının, hele hele P6T Deluxe gibi bol özellikli olanların epeyce bir süre bu fiyat bandında olacağını aklınızdan çıkarmayın. Kart henüz piyasada bulunmuyor, Teknofiyat'ta arama yapabilirsiniz.

Intel'in X58 yonga setli kendi anakartı DX58SO, 330$+KDV gibi bir fiyat etiketine sahip olmakla beraber, SLI desteği bulunmuyor. Sadece Crossfire desteği var. Tasarım, aksesuar açısından testteki ASUS P6T Deluxe daha başarılı. Fiyatı da biraz yüksek kalıyor. Ancak anakart çok stabil ve yaşadığımız bir sorun olmadı. (3 kanal bellek kontrolcü sorunu da yaşamadık). Performansı da gayet yerinde.

ASUS P6T Deluxe için karnemiz şöyle:

Burada size izleteceğimiz videoda belki de fotoğrafı çöpe atmadan kurtarabileceğiniz bir yol olduğunu göreceksiniz. Tabii ki her fotoğrafta yapmak mümkün olmayabilir. En azından fotoğrafın aslını koruyarak mümkün olmayabilir. Ama sizin yaratıcılığınıza bağlı olarak her fotoğrafa da uygulamak mümkün olabilir.

Özetle Photoshop ile çok da komplike bir işlem yapmadan, sadece el becerileriniz ve göz zevkinizi kullanarak fotoğraflardaki istenmeyen kısımları silmeyi başarabilirsiniz. Biraz hızlı yapmaya çalıştığımızdan yüzde yüz sonuç elde edemedik bazı yerlerde ama 5 dakika daha fazla çalışma ile tam istediğimiz resmi elde etmekte zorlanmayacaktık.

Resmin son hali de aşağıdaki oluyor.

Unutmadan söyleyelim, değiştireceğiniz yerin arka tarafında tam olarak ne olduğunu bilemiyorsanız, hayal gücünüzü kullanın :) Çok yaratıcı fotoğraflar ortaya çıkabiliyor. Bir de gölgesi olan bir cisim siliyorsanız mutlaka gölgesini de silin, aynı şekilde bir ekleme yapıyorsanız ışığın geldiği yerin tersine gölge oluşturmayı unutmayın.

İyi çalışmalar…

Esas fark, monitörün kablosunun geçtiği yerde manyetik alan olduğunda ortaya çıkıyor. Analog sinyaller bu manyetik alanlardan kolayca etkileniyor ve görüntüde bozulmalar meydana geliyor. En belirgin fark da kendini görüntüde dalgalanma olarak belli ediyor.

Örneğin sizin için bir çekim yaptık. İşte video:

İlk monitör sisteme analog bağlantı üzerinden, yani 15-pin VGA kablo ile bağlı. İkinci monitör ise DVI arabirimi ile sisteme bağlanmış durumda. İlk monitördeki dalgalanmayı net bir şekilde görebilmelisiniz.

Buradaki sorun, D-Sub ile sisteme bağlanan tüm LCD monitörler için geçerli. Markalara has bir durum değil.

Bu dalgalanma sorunu bazen yaşanmazken, bazen alttan bakmaya gerek kalmadan da doğrudan farkedilebilyor. Böyle bir durumda, monitörün etrafında hoparlör, kablo modem gibi manyetik alana sahip donanımlar var mı diye kontrol etmeli, gerekirse alanı biraz boşaltmalı. Bu da çözüm olmazsa ve rahatsızlık duymaya devam ederseniz, daha kalın manyetik korumasına sahip VGA kablosu satın alabilirsiniz ve fiyatları 15 - 20 YTL civarında. Monitörünüzün VGA kablosu değiştirilebilir değilse, bu da önemli bir sorun.

Sorun sadece dalgalanma değil. Özellikle büyük ve yüksek çözünürlüklü LCD monitörlerde (1680×1050), görüntünün berraklığında da bir düşme oluyor. Yüksek çözünürlükte çalışırken özellikle yazılarda bu farkı dikkatli gözler görebilirler.

Kullandığımız Philips 200W6CS monitörü aynı sisteme hem D-Sub (Analog), hem de DVI (dijital) üzerinden bağlayarak, incelemelerimizden bir sayfanın Canon EOS450D ile fotoğrafını çektik. Fotoğrafları çekerken tüm parametreleri ve mesafeyi aynı tuttuk. Fark gösterebileceğimiz bir sonuç alabildik:

Dijital bağlantı ile daha berrak bir görüntü elde edebildiğimizi görüyorsunuz.

İlk defa LCD monitör alanlar genelde bu farkı göremiyorlar ama yukarıdaki video ve örnek fotoğraf sizlere bu konuyla ilgili bir fikir vermiştir.

Peki bu farkı göremiyorsak?

Dikkatli olmayan gözler, genelde oyun oynayan veya video izleyen kullanıcıların "berraklık" farkını görmeleri zor. Dalgalanmayı ise muhtemelen bir çok kullanıcı farkedecektir.

Berraklık farkını özellikle 20" ve daha büyük LCD monitörlerde görebilirsiniz. 17" veya 19" monitörlerde farkı çoğu kullanıcı göremeyecektir. 20" ve üzeri LCD'lerde oynayan ve video izleyen kullanıcı yine farkı görmekte zorlanacaktır.

Esas sorun dalgalanma ve karıncalanma problemi. Eğer LCD monitörünüzün sadece D-Sub girişi varsa ve bu dalgalanma sorununu yaşıyorsanız, uygulayabileceğiniz tek çözüm yolu, daha iyi bir D-Sub kablosu almak. İşte bu yüzden özellikle 20" ve üzeri LCD monitörler alırken mutlaka dijital çıkış olmasına önem göstermenizi tavsiye ediyoruz.

Tabii satın alma kısmında fiyat faktörü de işin içine giriyor. Dijital girişli olan (DVI, HDMI) ve olmayan modeller arasında %15-%20 civarında fiyat farkı olabiliyor zaman zaman. Bu yüzden kullanıcıların önemli bir kısmı, uygun fiyatlı LCD'lere yöneliyor ve bu LCD'lerde de maalesef dijital çıkış yer almıyor.

Yüksek çözünürlükte iyi kalite için ekran kartı da önemli

Burada sadece monitör kısmı ile ilgilenmeyip görüntünün esas kaynağına da bakmak gerekli. Dijital çıkış kullanıldığı zaman sinyaller ekran kartının dijital-analog dönüştürücüsü olan RAMDAC'a uğramadığı için görüntü olduğu gibi monitöre gönderilir. (Bkz. Ekran Kartı Nasıl Çalışır? )

Eğer ekran kartında sadece analog çıkış varsa, monitörünüzün dijital girişe sahip olması birşey ifade etmeyecek. Ya da, monitörünüz analog girişe sahipse ve ekran kartınızın DVI çıkışına adaptör yardımı ile taktığınız D-Sub kablosundan yine analog görüntü gidecek. Yani görüntünün kayba uğramaması için hem ekran kartı çıkışının, hem kablonun hem de monitör girişinin dijital olması gerekiyor.

Monitörü analog kablo ile kullanan kullanıcılar için ekran kartının üzerindeki RAMDAC yongasının ne kadar iyi çevrim yaptığı önem kazanmaktaydı. Son dönemde incelemelerde buna dikkat etmek epey zor oldu ve dikkat eden yok ama birkaç sene evveline kadar ATI'nin grafik yongaları genelde 2D'de daha iyi ve net görüntü verdiği profesyoneller tarafından söylenirdi. DVI veya HDMI ile dijital görüntü almaya başlayınca bunların tartışması artık yapılmaz oldu elbette.

Burada bir diğer not da şu: Genelde anakarta veya dizüstü sistemlere entegre olarak gelen analog çıkışın sunan dahili grafik yongalarındaki RAMDAC'lar, harici ekran kartlarındaki RAMDAC'a göre daha kötü performans gösterir ve bu yüzden 22" gibi yüksek çözünürlüğü olan bir LCD monitör taktığınızda gayet bulanık bir görüntü ile karşılaşabilirisiniz.

Bu yüzden, özellikle dizüstü sistem alırken aldığınız dizüstü sistemde dijital bir görüntü çıkışının olmasına da dikkat etmek gerekiyor. Böylece, dizüstü sisteminize bağlamak isteyeceğiniz harici büyük LCD monitörde eğer dijital giriş olursa, maksimum kaliteyi elde edebilirsiniz. (Dizüstünün kendi ekranından bahsetmiyoruz burada, dikkat)

Sadece analog girişe sahip monitörü olan kullanıcılar, masaüstü sistemlerindeki entegre ekran kartının görüntü netliğinden memnun değillerse, harici bir ekran kartı taktığında, tabii kötü komponenetleri olan bir ekran kartı olmamak şartıyla, görüntü kalitesinde iyileşme olduğunu görebileceklerdir. Bu yüzden analog bağlantılı monitörlerde kalitenin bir kısmı da ekran kartının kendisiyle ilgili.

Kablosuz ağın "havaya saçılan" veri paketleriyle çalışması ise kullanıcıların ek önlemler almalarını zorunlu kılıyor. Eğer önlem almadıysanız komşunuz sizin ağınıza girebiliyor olabilir ki bunun en hafif sonucu kotalı ADSL bağlantınızın faturasının kabarması olurdu. Ağır sonuçlar ise kişisel bilgi güvenliğinizin kırılması ve hatta ağınızdan işlenen bir suç için sizin sorumlu tutulmanız.

Diyelim ki kablosuz ağa şifre koymayı anlattığımız video-rehberimizi okumadınız ya da okuyup uygulamanıza rağmen şifrenizi kaptırdığınızdan ya da şifrenizin kırıldığından kuşkulanıyorsunuz. Böyle bir durum şişen kota, ağda ve İnternet bağlantısında yavaşlama gibi gözlemleriniz varsa kuşku duymanızı gerektirebilir. Şu halde ağınıza sızılıp sızılmadığını ve eğer sızıldıysa kimin sızdığını bilmek istiyorsunuz. İki kablosuz ağ aygıtı için bunu nasıl yapacağınızı açıkladık. Bu aygıtlardan biri Zyxel'ın kablosuz erişim noktası özellikli modemi Zyxel P660HW-T1, diğeri Edimax'ın daha önce incelediğimiz 300 Mbps gibi hızlar vaadeden kablosuz ağ yönlendiricisi.

Tabii daha gelişmiş ya da benzer işe yarayan çözümler de var ama çoğu kullanıcı modemin aylardır şişen günlük dosyalarına bakmak istemeyecektir.

Fakat, sadece renk dengeleriyle oynamaktan daha fazlasını da yapabiliyoruz Photoshop'ta. Örneğin, çok klişe olacak ama, siyah beyaz bir resmin üzerinde sadece kırmızı bir rengi koruyabiliyoruz. Bu screencast'imizde de tam olarak bu işlemi yapmayı anlatıyoruz:

Resmin son hali ise bu oluyor:

Bu aslında eski bir versiyonu... Montun iç kısmındaki kırmızılığın olmadığına dikkat edin.

Windser adlı üyemiz forumda açtığı konuda, başından geçen kötü bir deneyimi anlatıyor. Yaklaşık 3 ay önce satın aldığı OCZ Reaper 2 GB 800 MHz'lik RAM'in üzerindeki pasif soğutucuyu çıkarmaya çalışırken zorlamadan dolayı RAM yongalarını yerlerinden sökmüş.

Windser'in çektiği ve durumu açıklayan fotoğraf;

PC Labs ekibi olarak Windser'e geçmiş olsun diyoruz. Öte yandan RAM ve kuzey-güney köprüleri gibi bileşenlerin üzerinde bulunan pasif soğutucularından kurtulmak her zaman bu kadar zor olmayabilir.

Üzerinden, OCZ'nin XTC (Xtreme Thermal Convection) adını verdiği pasif soğutucuyu çıkaracağımız OCZ Nvidia SLI 1GB 1066MHz DDR2 bellek.

Soğutucu çıkarıldıktan sonra yongalar üzerinde kalan artıkları görüyoruz.

Bu yapışkan maddenin termal iletkenlik dışında başka bir görevi daha var: Soğutucuyu RAM yongalarının üzerine sağlam bir şekilde yapıştırmak. "Sağlam" kelimesine dikkat. Bu yapıştırıcı yüzünden Windser'in RAM'i kullanılmaz hale gelmişti.

Bu maddeyi çıkarmanın birkaç yolu var. Satın alacağınız ArticClean gibi termal macun temizleme sıvıları yonga üzerindeki artıkları temizleyecektir. Ancak bu süreç zahmetlidir. Sıvı, yongaların üzerine dökülür dökülmez artıkları hemen yok etmiyor. Bir parça pamuk yardımıyla uzun bir süre temizlik yapmanız gerekir. Selülozik tiner, farklı bir alternatiftir. Tiner, hızlı ve etkili bir şekilde artıkları temizler. Ama selülozik tiner evrensel çözücü özelliğinden dolayı temas ettiği plastik gibi bir çok maddeyi eritir. Bu yüzden tiner yöntemini tavsiye etmiyoruz.

Üçüncü bir şık Dremel metodudur. Eğer elinizin altında bir Dremel el motoru varsa, kendinizi şanslı sayabilirsiniz. El motoruna takacağınız bir keçeli parlatma ucu (422) ile yapışkan maddeyi çok kısa bir süre içerisinde çıkartabilirsiniz. El motoru en yüksek devirde çalışmalıdır.

Artıklardan temizlenmiş ve üzerine soğutucu takılmaya hazır RAM.

Daha sonra kullanacağımız soğutucunun montajını yapıyoruz.

Sonuç

İlk uyarımız; falçata hakkında. Falçatanın nasıl kullanılacağını bilmiyorsanız, kesinlikle bu aleti elinize bile almayın. Yapacağınız basit bir hata yüzünden elinizden olabilirsiniz. Küçük kesikler sorun olmayabilir, ama tendon ve sinirleriniz hasar görürse parmaklarınızı yada elinizi hareket ettiremezsiniz. Eğer kendinize güvenmiyorsanız, bırakın RAM'leriniz ısınsın; hatta YANSIN. Hiç bir şey sizin sağlığınızdan daha değerli değildir.

Falçata kullanımı tehlikeli olmasına rağmen en temiz ve hızlı yöntemdir. Bunun yanında eğer uğraşmak istemiyorsanız, küçük bir plastik kaba koyacağınız bol miktarda termal macun temizleme sıvısının içine yatıracağınız RAM ve üzerindeki pasif soğutucu, bir kaç gün içinde birbirinden ayrılacaktır. Aseton ve selülozik tiner kullanımı tavsiye edeceğimiz yöntemler arasında bulunmuyor. Soğutucu çıkartıldıktan sonra yongalar üzerinde kalan yapışkan maddenin en hızlı temizleme şekli, Dremel el motoruna takılacak bir keçeli uçla yapılır. Ancak yüksek devirde dönen keçeli ucu, yongaların üzerinden başka bir yerlere temas etmemesine özen gösterin. Yonga temizliği yapacağız diye, etrafta bulunan trasistörleri de kaybetmeyelim sonra.

Özetle; üzerinde pasif soğutucu bulunan bir RAM'in soğutucusundan kurtulmak için kesinlikle "zor kullanmayın". Kimi sorunlar kas kuvveti ile derman bulurken, kimileri de basit tekniklerle çözülebilir.

Modeminizde varsa muhtemelen görmüş olduğunuz "Dynamic DNS" işte buna yarıyor. Bu hizmeti veren yerlerden birini seçip, aşağıdaki videoda gördüğünüz şekilde ayarlıyorsunuz. Aldığınız isim artık sizin ev ağınıza ulaşacağınız adres. Bundan sonra her IP değişiminizde, modeminizdeki yazılım dinamik DNS servisinizi haberdar ediyor ve siz IP numarasını bilmeden bu isimle bağlanıyorsunuz. Deneme yaptığımız modemde DynDNS olduğu için o servisi kullandık. Yoksa ücretli ya da ücretsiz başkalarına da rastlayabilirsiniz. Önce gidip üye olun. Sonra da video rehberimizi takip edin.

Pekiyi bu dinamik DNS ile ne yapacaksınız? Artık ev ağınıza herhangi bir yerden tek isimle ulaşabildiğinize göre ağda yapabileceğiniz her şeyi. :) İlk aklımıza gelenler şunlar:

• Evinizde basit bir web sunucusu kurabilir ve bantgenişliğiniz yettiği kadar kullanabilirsiniz.
• Uzak masaüstü bağlantısı ya da ssh, telnet gibi bir sunucu servisi kullanarak evinizdeki ya da istediğiniz başka bir yerdeki sistemleri yönetebilirsiniz.
• Evinizdeki dosyalara ulaşabilmek için dosya sunucusu niyetine kullanabilirsiniz.
• Bu listeyi iyice uzatabilirsiniz. :)

Tabii dinamik DNS kullanmak işin başlangıcı sayılır; örneğin yukarıda saydığımız şeyleri yapabilmek için bu rehberimizdeki gibi port yönlendirebilmelisiniz ki modeminiz dışarıdan gelen bağlantıları doğru yere aktarsın. Son olarak, eğer modeminizde etkin bir güvenlik duvarı varsa bunun ayarlarını da el kitabına gözatarak yapmayı unutmayın.

Bizim burada anlatacağımız sistemle, tamamen güvenli bir şekilde, kimsenin göremeyeceği ve engelleyemeyeceği bir yöntemle, YouTube'u sonsuza kadar açabilirsiniz. Ufak bir bityeniği var fakat, ücretsiz değil (fakat ucuz!) ve teknik bilgi gerektiriyor.

Önce ufak bir bilgi bombardımanı yapalım. Kullanacağımız yöntem, özellikle web sitesi yapıp kendi sunucularını yönetenlerin bildiği bir arabirim aslında: SSH. Açılımı Secure Shell, ve kısaca iki bilgisayar arasında güvenli bir bağlantı kurmaya yarıyor. SSH'in birçok emülasyon sistemi var, örneğin SFTP ile tıpkı FTP gibi dosya transferi yapabiliyorsunuz. Aynı zamanda, bizim burada kullanacağımız, basit bir "SOCKS Proxy" emülatörü de var.

İhtiyacımız olanlar

• SSH Hesabı
• Firefox
  • FoxyProxy eklentisi
• Windows için: PuTTY

• Linux için: Terminal

• Mac için: Terminal veya iSSH

SSH

Öncelikle bir SSH hesabı edinmemiz gerekiyor. Eğer SSH desteği veren Dreamhost, Site5, MediaTemple gibi bir hosting servisiniz, veya VPS ile kendi sunucunuzu Linux yüklü sistemlerle işletiyorsanız, hazırsınız demektir. Burada dikkat etmeniz gereken, SSH desteğinizin açık olması. Mesela Dreamhost'ta varsayılan olarak kapalıdır, kullanıcı adınızın ayarlarına girip oradan açmanız gerekir.

Diyelim ki sunucunuz yok, dolayısıyla SSH hesabınız yok…  O zaman üç yöntem var önümüzde. Biri, bizim gibi sunucusu olan arkadaşlarınızdan SSH hesabı istemek. :D (Yorumlarda istemeyin, vermeyeceğiz.) İkincisi ücretli SSH hesapları. SilenceIsDefeat, önerebileceğimiz SSH sağlayıcılarından biri. 1$ gibi ufak bir ücretle bile kaydolabilirsiniz, ve ödeme PayPal üzerinden olduğu için gönül rahatlığıyla kredi kartı numaranızı verebilirsiniz.

Son olarak, burada ve burada bulabileceğiniz ücretsiz SSH hesapları işinizi görebilir. Yalnız, bir uyarı, bu hesap sağlayıcıları para istemese de, bazılarının "bulunduğunuz ülkeden kartpostal atmanız" gibi absürd istekleri olabilir. Aslında bu, sizin "gerçek" bir insan olduğunuzu teyit etmek için alınan bir güvenlik önleminden başka bir şey değil, adam kendini sağlama alıyor. Fakat dikkat edin, çoğu ücretsiz SSH hesabı "tunneling"e izin vermiyor. Bunu özellikle araştırın. (İlla bir öneri istiyorsanız,http://www.rootshell.be/ güzel gibi görünüyor. "Bilgilerinizi adam gibi girin, hesabınızı açalım" diyorlar. 48 saat içinde geri dönmediklerinde kabul edilmediğinizi anladığınız, kayda değer ücretsiz SSH hesaplarından biri.)

İşin Özeti

Yapacağımız şey, özetle şu: Windows, Linux ve Mac OS X'e özel yazılımlar ile bir SSH bağlantısı üzerinden "tünel" oluşturup,  Firefox'taki FoxyProxy ayarlarını bu tüneli kullanacak şekilde ayarlayacağız. Bu tünel için, 1024'ten büyük herhangi bir port numarası belirlememiz gerekiyor. Biz bu makalede hep 2400 dedik. Her sistem için de, başından sonuna kadar detaylı birer videomuz olacak, ama Firefox kısmı için yapacağımız şey temelde aynı. FoxyProxy'yi kurduktan sonra alttaki simgesine çift tıklayıp ayarlarını açacağız, ve buradan yeni bir proxy ekleyeceğiz.

Karşımıza çıkan penceredeki ilk sekmede isim kısmına istediğinizi yazabilirsiniz. İkinci sekmede adres kısmına 127.0.0.1, port numarasına ise 2400 (ya da kendi seçtiğiniz port numarasını) yazmalısınız. Sonraki sekmede de bu proxy'nin kullanılacağı adresleri ekleyeceksiniz. Şablon (pattern) ekleme tuşuna bastığınızda çıkan kutucuklarda isim yerine istediğinizi girebilirsiniz, ama ikinci kutudaki adres kısmına şunları eklemelisiniz:

• *.youtube.com/*
• *youtube.com/*
• *.ytimg.com/*
• *googlevideo.com/*
• *.googlevideo.com/*
http://video-stats.video.google.com/*
• */get_video*

Windows

Öncelikle, DNS değişikliklerinin zorunlu olduğunu hatırlatalım. Buradaki makaleyi izleyerek bu işlemi yapabilirsiniz.

Sonra, PuTTY'yi indirmeye geldi sıra. Buraya tıklayarak son sürümü indirebilirsiniz. PuTTY, Windows'un kendi komut istemi yetersiz olduğu için kullanacağımız bir SSH istemcisi. Ücretsiz, ufak, kurulum gerektirmeyen bir yazılım.

Bu yazılımda, ilk çıkan pencerede SSH bilgilerimizi girdikten sonra sağ taraftaki ağaçtan "SSH"i açıp "Tunnels"ı seçmemiz ve oradaki "Forwarded Ports" kısmına 2400'ü, ya da kendi seçtiğiniz port numarasını eklemeniz gerekiyor.

Daha sonra, yukarıda özet kısmında anlattığımız FoxyProxy ayarlarını yapmamız gerekiyor. Videoda hem PuTTY aşamasını, hem de FoxyProxy ayarlarını detaylı olarak görebilirsiniz.

Videoyu tam ekran yapıp izleyin.

Dikkat etmeniz gereken tek şey, tünelin açık kalması için PuTTY'yi kapatmamanız. Simge durumuna küçültüp tutabilirsiniz.

Linux

Linux, oldukça geniş bir işletim sistemi. Çoğu kullanıcı "grafik arabirimi yeterince gelişmemiş" diye kullanmayı sevmez, fakat aslında o "kod yazılan" pencereden yapamayacağınız şey yoktur. Windows'takinin aksine, Linux'ta herhangi bir program gerekmiyor bu iş için, sistemin özü olan "Terminal" tek ihtiyacımız.

Konsolu açıp "ssh -D 2400 kullanıcı_adı@sunucu_adresi.com" yazmak, yönlendirmeyi yapmak için yeterli. Yine, 2400 yerine herhangi bir şey yazabilirsiniz, FoxyProxy'de de aynı sayıyı girmeniz şartıyla. Daha sonra, aşağıdaki videoda da izleyeceğiniz üzere, FoxyProxy ayarlarınızı yaparak YouTube'a erişebilirsiniz. Tabii ki Linux'ta da DNS adreslerinizi değiştirmeniz gerekiyor, ve bu videoda Ubuntu Linux için onun da anlatımını yaptık.

Videoyu tam ekran yapıp izleyin.

Burada da, tünelin açık kalması için terminal penceresini kapatmamaya dikkat etmelisiniz.

Mac OS X

Mac'teki Terminal, Linux'taki terminalin aynısı. O yüzden, Linux'taki komut, birebir geçerli.

Ama, Mac OS X'te iSSH adında ücretsiz bir yazılım var bu işi yapan, ve kesinlikle terminalden daha güzel bir yöntem. Grafik arabirim sağlamasının yanısıra, Windows'taki PuTTY veya Linux ve Mac OS X'teki terminalin aksine, tünelin açık kalması için yazılımı açık tutmanız gerekmiyor, "Just Quit" diyerek yazılım kapalı bir şekilde proxy'nizi kullanmaya devam edebiliyorsunuz.

Eğer terminal yöntemiyle kullanmak istiyorsanız, Linux videosunu izleyebilirsiniz. Yöntem aynı. iSSH kullanarak yapmak istiyorsanız, FoxyProxy ayarlarını da içeren aşağıdaki videoyu izleyebilirsiniz. Aynı zamanda bu video, Mac OS X için DNS ayarlarını değiştirmeyi de barındırıyor.

Videoyu tam ekran yapıp izleyin.

Sonuç

Bu yöntemle, SSH'in doğası ve yapısı gereği, eskisinden daha da güvenli bir şekilde YouTube'a ulaşabiliyorsunuz. Eğer hesap sorarlarsa "telekulak haberlerinden etkilendim, paranoyaya bağladım, her şeyimi şifreliyorum" diyebilirsiniz. :)

Neden FoxyProxy'de en üstteki sarı seçeneği seçtik? Çünkü o seçenek, girdiğimiz adreslere bakarak çalıştırıyor proxy'leri. Yani bu şekilde, YouTube dışındaki sitelerde proxy kullanmayacağız. Eğer her sitede proxy kullanmak isterseniz, o proxy'nin adını seçip yanında çıkan menüden mavi seçeneği tıklayabilirsiniz.

Neden adreslerde yıldızlar (*) var? Onlar "wildcard" dediğimiz, herhangi bir şey yerine geçebilen değerler. Mesela, *.ytimg.com/* dediğimiz zaman, hem http://i.ytimg.com/vi/5_kfsnekj/default.jpg, hem de http://s.ytimg.com/yt/img/pixel-vfl73.gif adresi için proxy'yi çalıştırıyor. *youtube.com/* ve *.youtube.com/* değerleri ise, hem youtube.com, hem de www.youtube.com şeklinde giriş yapabilmeniz için gerekli.

Ayrıca, sadece YouTube değil, başka siteler için de kullanabilirsiniz bu yöntemi. Örneğin, şu anda engelli olan geocities.com'a girmek için *.geocities.com/* ve *geocities.com/*'ı eklemeniz yeterli.

Bu yöntemi uyguladığınız zaman, başka sitelere gömülmüş YouTube videoları da sorunsuz oynayacaktır, ki bu proxy sitelerinin yapamadığı bir özelliktir.

Ancak sisteminize hiç dokunmadan, doğrudan Windows altında bir pencerede sanal makine olarak Pardus'u deneyebilirsiniz. Bunun için gerekli malzemeler:

• Yeteri kadar belleğe ve sabit disk alanına sahip bir sistemde Windows kurulumu (Bizimkinde 1 GB bellekle toplam 330 GB sabit disk vardı)
• VMware Server
• Pardus kurulum diski
• Pizza (ya da sevdiğiniz başka atıştırmalık :) )

Önce video, sonra kısa açıklamalar:

Not: İşlem gerçekte daha uzun sürüyor, ama biz izleyicinin selameti açısından kırptık. Bizim sistemde yaklaşık yarım saat aldı.

Yapmanız gereken, öncelikle VMware Server'ı indirip kurmak. VMware Server sanal makine kurma ve çalıştırmayla ilgili temel gereksinimleri sağlıyor. Ücretsiz olan yazılım için kayıt yaparsanız VMware e-posta adresinize istediğiniz kadar lisans numarası gönderiyor.

Bu arada bir Pardus kurulum CD'si de hazırlayın. Pardus'u ISO kalıp dosyası olarak indirme adresinden bulabilirsiniz. Bu ISO kalıbını CD'ye yazdırın. ISO dosyalarını CD'ye yazdırmak için sürükle-bırak yerine, CD yazıcınızın ISO yazdırma işlevini kullanmalısınız; Nero ve CDBurnerXP için nasıl yapacağınızı şu rehberimizde açıklamıştık.

Bunlardan sonra -videoda da gördüğünüz üzere- şu adımları takip ediyorsunuz:

1. VMware Server'ı açıp Linux kurmak için yeterli disk ve bellek alanına sahip bir sanal makine oluşturun.
2. Pardus CD'si sürücünün içindeyken VMware Server'ı çalıştırın.
3. VMware Server sanal makineyi CD'den otomatik olarak açacaktır. Pardus'un kurulum adımlarını takip edin.
4. Kurulumdan sonra CD'yi çıkarıp arkanıza yaslanın. Windows altında bir pencerede sanal makineniz çalışmaya başlayacaktır.

Dizüstü sistemlere olan talep büyüyor derken dizüstü incelemelerimize daha "alınabilir" bir modelle devam ediyoruz. Bu incelememiz Acer'ın 1000 dolar altı segmentindeki Aspire 5520G modeli.

Acer Aspire 5520G-402G16Mi

Aspire 5520'ler Acer'ın "Ev Eğlencesi" olarak sınıflandırdığı aileden geliyor. Fiyatı artırmadan, uygun bir özellik seti sunmak amaçlanmış. İncelemeye gelen model Aspire 5520G-402G16Mi tanımlamasına sahipti. Teknik özellik listesi şöyle:

• Acer Aspire 5520G-402G16Mi
• İşlemci: AMD Turion 64 X2 TL-58
• Bellek: 2 GB DDR2-667 ( takılabilir maks. miktar: 4 GB )
• Ekran kartı: NVIDIA GeForce 8400M G
• Sabit disk: 160 GB 5400 rpm SATA, 8 MB önbellek
• Monitör: 15.4" WXGA Acer CrystalBrite - 1280×800 çözünürlük
• Optik sürücü: Super Multi Dual Layer DVD yazıcı
• Acer Crystal Eye web kamerası
• Kart okuyucu
• 100 Mbps kablolu Ethernet
• 802.11b/g 54 Mbps kablosuz ağ
• 56k modem
• Windows Vista Home Premium işletim sistemi
• Giriş/çıkış arabirimleri:
  • ExpressCard
  • 4x USB 2.0 yuvası
  • Firewire
  • DVI-D
  • VGA (D-Sub)
  • S-Video
  • Mikrofon/Line in/kulaklık
  • CIR (Consumer InfraRed)
  • RJ-45 ethernet
  • RJ-11 modem
• Boyutlar: 366 x 274 x 42.6 mm
• Ağırlık: 2.75 kg

Ürün sayfası burada.

Kutu içeriği şu şekilde:

• Acer Aspire 5520G-402G16Mi
• 6 hücreli 4000 mAh batarya
• Adaptör
• Kullanım kılavuzları, garanti belgeleri

Geleneksel kutu fotoğrafı. :)
Kutu içeriğinde işletim sistemi veya sürücü DVD'leri verilmemiş. Bunun yerine sistem içinden Acer'ın yazılımıyla kendi yedek disklerinizi oluşturabiliyorsunuz. Yazılım fabrika çıkışı ayarlı diskleri oluşturabildiği gibi, artımlı yedek alma benzeri işlemleri de gerçekleştirebiliyor. Ek olarak açılışta Alt+F10 tuş kombinasyonuyla "kurtarma modu"na giriyorsunuz. Burada fabrika ayarları gibi dört seçenek bulunuyor; yalnız diskten kendi üstüne kurtarma için BIOS altında D2D seçili olmalı.

Not: Kolaylık açısından sistemi buradan itibaren 5520G olarak adlandıracağız; farklı konfigürasyonlara sahip benzer modeller de bulunuyor.

Dış yapı

Sistem normal bir 15.4" dizüstü boyutlarında. Köşeler yuvarlatılmış. Dış kaplama mat siyah.

Alt taraf 6 hücreli pili de taktığınızda düz bir yüzey olarak tasarlanmış. Destek ayakları dışında bir girinti/çıkıntı göze batmıyor. Dizüstü sistem soğutucularında -boyut tuttuğu sürece- sorun olmamalı. Alt tarafta havalandırma ızgaraları görülüyor, sistem çok fazla ısınmasa da yatak gibi havalandırma ızgaralarını kapatabilecek yerlerde kullanırken dikkatli olun. 160 GB Hitachi Travelstar 5K250 serisi sabit diski barındıran disk yuvası kolayca açılabiliyor ama bellek yuvalarının olduğu bölüm için aynı şeyi söyleyemeyeceğiz. Bu sorun bizdeki örneğe özgü olabilir ama yine de açmaya kalkarsanız dikkatli olun, kırılabilir. Herhangi bir garanti etiketi görmedik. Pil bir yaylı bir de kilitli mekanizmayla korunuyor. Sistemi yerden kaldırmadan çıkarmak kolay değil.

Ön kısımda ses giriş/çıkışlarıyla CIR var. CIR, yani Consumer IR, IrDA ile aynı şey değil. Panel kilidi ekran paneli yerine gövdeye yerleştirilmiş, bu da iki elle açmayı zorunlu kılıyor.

Sağ tarafta iki USB çıkışı, DVD yazıcı ve modem girişi görülüyor. Notebook'un her iki tarafında USB portlarının olması avantaj, böylece büyük bir USB flash disk taktığınızda tüm portları kapatma gibi bir durum söz konusu olmayacak. Sağ taraftaki USB portları biraz ön tarafta olduğu için, buraya USB TV kartı gibi nispeten büyük bir USB aygıt takarsanız, ve sağ eliyle fare kullanan birisiyseniz, kullanacağınız harici fare biraz kablolara takılabilir. Bu bir dezavantaj değil, kullanım alışkanlıklarıyla ilgili bir durum.

Arka tarafta soğutucu havalandırma ızgarasından başka bir şey yok.

Geri kalan giriş/çıkış arabirimleri sistemin sol tarafına yerleştirilmiş. Burada ExpressCard, çoklu kart okuyucu, Firewire, S-Video, 2 tane USB çıkışı, RJ-45 Ethernet çıkışı, DVI-D ve VGA çıkışı görülüyor. En sonda Kensington kilit girişi görülüyor. Ses kumandası tekerlek biçiminde, düğme tipindekilerden daha rahat olduğunu söyleyebiliriz.

4000 mAh sığasına sahip Sanyo üretimi pil 6 hücreli. 8 hücreli modeli de var; o model 4800 mAh. 2.75 kg ağırlık değeri bu 6 hücreli olanla verilmiş. Performans ve hatta dengeli güç denetim modlarında pek iç açıcı bir ömür yok.

Klavye ve kullanım yüzeyleri

Sistemin klavyesinin de bulunduğu yüzey açık renk tasarlanmış.

Ekran paneli siyah; estetik açıdan fikrimizi sorarsanız ekranda klavye bölgesiyle benzer renkte bir şerit -ya da klavye bölgesinde ekranla benzer renkte bir şerit- gibi bir tasarım ayrıntısı daha bir bütünlük sağlayabilirmiş. Monitörün üstünde Crystal Eye web kamerasının objektifi bulunuyor.

Klavye

Klavye tasarımında eğik tuş birleşim noktaları göze çarpıyor. Home/PgUp/End gibi tuşların yeri çoğu modeldeki dizilime sahip. Ayrıca yön tuşları da ufak. 15.4" bir dizüstünde bunların yerini daha uygun konumlandırabilecek alan var, ama kimse yapmıyor. :) Dolby destekli hoparlörler tuştakımının üst tarafında. Sistemin altında ya da bileklerin rastladığı bölgede olmamaları düzgün ses vermelerine yardım ediyor. Fn tuşu olması gerektiği gibi Ctrl tuşunun sağ tarafında, yani Ctrl normal bir masaüstü klavyede olması gerektiği gibi sol köşede kalabilmiş.

Yön tuşları ufak kalmış. İki taraflarında dolar ve Euro simgelerini doğrudan yazan tuşlar konulmuş.

Touchpad

Touchpad yüzeyle hemen hemen aynı düzeyde; arada fazla yükseklik farkı ve böylece de toz birikebilecek alan yok. bu renk bir aygıt için mantıklı; açık renk kirlenmeye müsait gözüküyor. Touchpad düğmeleri sağ ve sol tuş dışında bir de orta tuş içeriyor. Orta tuş Linux masaüstü kullanıcılarının düşündüğü gibi bir işleve sahip değil; sadece dört yönlü kaydırmayı sağlıyor. Kapsamlı Linux kurma denemeleri yapamadık ama 5520G ile gelen yazılım paketi Windows, hatta Vista uyumu dışının güç olabileceği fikrini veriyor.

Kısayol tuşları

Kısayol tuşları ve gerekli LED göstergelerinin hemen hemen tamamı burada. Sağ taraftaki yeşil üçgen, Acer Empowering Technology adlı kontrol araç grubuna bir kısayol. Empowering Technology aynı zamanda Windows Vista için bir tür Gadget olarak masaüstünde gözüküyor. Sistem açma/kapama düğmesi de bu bölgede. Sistem açıkken düğmenin etrafı yeşil görünüyor, uyku modunda ise turuncu.

Ekran

Sistemin siyah ekran paneli arkaya doğru sınırlı bir açıda eğilebiliyor.

Buradan sonra eğemiyor, yani düz hale getiremiyorsunuz.

Yandan görüş açısı olması gerektiği gibi, zaten modern LCD'ler sağ-sol ekseninde geniş açılarda hala görülebilir kalıyorlar.

Üstten görüş açısı çok başarılı sayılmaz.

Alttan görüş açısı çok erken kayboluyor. Ancak bu durumla karşılaşacağınızı sanmıyoruz çünkü zaten ekran eğimi kısıtlanmış durumda.

İşlemci ve ekran kartı

5520G'nin üzerinde Tyler çekirdekli AMD Turion X2 Mobile TL-58 işlemcisi var. Çift çekirdekli işlemci 31 Watt güç sınıfında gözüküyor. 1.9 GHz frekansında.

Ekran kartı NVIDIA GeForce 8400M G. Bellek paylaşımlı kart 64 bit bellek arabirimine sahip zayıf bir model.

Performans ve Pil Süresi

Her zamanki gibi performans denemeleri gerçekleştirdik. Bu denemelere kişisel görüşlerimizi de katıyoruz. Önce Futuremark tayfası.

PCMark Vantage standart ayarlarla yapıldı. Testler üçer kere tekrarlandı.

3DMark da aynı şekilde.

Crysis benchmark araçlarını çalıştırmadan önce oyuna girip ekran kartını otomatik tanımasını sağladık. Crysis, zayıf ekran kartında Medium ayarları açmaya kalktı. :) Bu değerler performans -olduğunu iddia eden- modda alındı; sistemin yeni oyunları "ancak oynatma"dan ötesine gidebileceğini zannetmiyoruz. Crysis'in otomatik ayarladığı Medium'da oyun oynanabilir değil. Her şeyi Low yapınca oynanabilir şekilde hızlanabiliyor, bu sefer de grafik detayından mahrum kalıyorsunuz elbette.

Sıcaklık testlerini işlemci ve ekran kartı için uyguladık. Ekran kartı Rthdribl, işlemci ise Orthos tarafından, ayrı ayrı zamanlarda ısıtıldı. Her iki durumda da sıcaklığın çıkıp, 10 dakika gibi sürelerle sabit kaldığı yere baktık. Kucakta kullanım çok rahatsız edici bir sıcaklık vermiyor.

Pil testi kullanım alanına bağlı olarak farklı değerler vereceğinden net rakamları içeren bir tablo koymuyoruz. Acer'ın güç seçenek denetleyicisi ile gelen standart profillerden sadece en düşük güç modu idare eder seviyesinde bir pil ömrü sağladı. En düşük güç modunda resim işleme, internet gezintisi gibi ofis uygulamalarına benzer işler gerçekleştirdik. Bu şekilde pil 2 saat 10 dakikaya yakın bir süre sistemi çalıştırdı. Dengeli profili 1 saat 15 dakika civarında bir süre görmüş.

Diğer izlenimler ve sonuç

5520G performans açısından yeterli bir ofis sistemi görüntüsü çiziyor. Oyun performansı yok. :) Daha doğrusu oyundan kastınıza bağlı olarak, yeni oyunlarda fazla bir performans beklemeyin. Bunun dışında ofis işlemleri, video izleme ve gündelik kullanım için yeterli bileşenlere sahip. 15.4" bir sistem için ağır sayılmaz. Pil ömrünün daha başarılı olmasını beklerdik.

Yazılım & Destek & Windows XP Kurulumu

Acer 5520G ile "Acer Empowering Technology" adını verdiği yazılım grubunu veriyor. Bu programlar Windows Vista altında "Gadget"lar olarak masaüstüne yerleşebiliyor, bir de kısayol tuşu var. Sistemin pek çok ayarını Empowering Technology bileşenleri ile gerçekleştirebiliyorsunuz. Pil, ağ profilleri gibilerinin yanında pakete başarılı sayılabilecek bir yedekleme yazılımı da dahil edilmiş. Bu yazılım paketinin en büyük dezavantajı ise, sistem kaynaklarını tüketerek performansı olumsuz yönde etkilemesi. Bazı kullanıcılar bu sistemlere bu tarz yazılım kurmaktan kaçınıyor, maksimum performans almak için.

Sisteme Windows XP kurulabiliyor. Ekran kartı sürücüsü de dahil olmak üzere bu adresten Windows XP sürücülerini indirebilirsiniz. Acer Empowering Technology'nin "gadget" görünümünden vazgeçmeniz gerekiyor.

Teknik servisi TPM Teknoloji veriyor. Arayıp birkaç soru sorduk, görevli arkadaş hızlı ve net yanıtlar verdi. Yalnız Acer'ın pil garantisi konusunda pek tatmin olmadık. Daha önce forumlarımızdan hatipoglu dostumuzun açtığı konudan hareket ederek pil garantisini sorduk. Pil, sistemin geri kalanından ayrı olarak sadece 6 ay garantili. Li-ıon pillerin belli bir ömrü var ama 6 ay garanti için fazla düşük göründü.

Teknofiyat'a göre 5520G'nin bu konfigürasyondaki modelini 860$ + KDV gibi bir fiyata bulabiliyorsunuz. 1 GB bellekli olanı 60 dolar daha ucuz ama "belleğin fazlası diye bir şey yoktur". Ayrıca kullanıcı forumlarında 1 GB bazı (belki de tüm) modellerin 2×512 MB olarak geldiğini okuduk. Eğer böyleyse 2 GB yükseltmesi sırasında bunları elden çıkarmanız gerekecek, zira boş yuvanız olmuyor. Eğer 1 GB modeli almaya karar verirseniz satın aldığınız yerde emin olmaya çalışın, tercihen 2 GB modeli alın.

Tekrar toparlayacak, bu fiyat segmentinde Acer 5520G  oldukça iyi bir fiyat / performans oranına sahip. Bu fiyat aralığında gayet makul özelliklere sahip, kullanım konusunda herhangi bir sorun yaşatmayan bir dizüstü. Makul fiyata tatmin edici özelliklerde bir sistem olduğundan, rahatlıkla tercih edilecek bir dizüstü sistem.

Gigabyte EP35-DS3